آرش نورآقایی | سایت شخصی

امروز خيلي زود كارهايم را انجام دادم و به خانه برگشتم. كمي استراحت كردم، بعد دوش گرفتم و لباس مهماني پوشيدم و آماده شدم براي يك ضيافت شبانه. راه خيلي دور نبود. راستش مكان مهماني در آن يكي اتاق خانه‌امان بود. اتاق خالي بود. خالي كرده بودمش، اما يك ميز گذاشته بودم كنار ديوار و …

كِي بود… كِي بود كه در تاريخ نبود، آدم سقوط نمي‌كرد، مسيح صعود نمي‌فروخت، غول شفا مي‌داد، مار نمي‌دزديد. كجا بود… كجا بود كه به زمين شبيه نبود، آيينه نمي‌لرزيد، نطفه نمي‌رنجيد، آتش فلسفه مي‌‌افروخت، سينه‌ي درخت پيدا بود. كِه بود… كِه بود كه بي‌گمان در خواب ديدم، براي آب مناجات مي‌كرد، به آسمان سجده …

به آن غبار كوچك كوچك، كه به همراه آن بالاترين، بالاترين، برگ چنار، رفته به استقبال بهار، غبطه مي‌خورم. چه غبطه‌‌اي! و در اين حال، و چه نامربوط، به خود مي‌گويم به چه مي‌ارزد انديشه؟ و جوابي نيست… تا اين‌كه، در يكي از اين زمان‌هاي سنگين سردرد، خواب خوب مي‌ربايد مرا، و من در بهترين جشنواره‌ي “قطرات شور شب‌ها”، …

قبل از هر چيز: خدمت تمامي خوانندگان محترم اين سايت عرض كنم كه بنده گاه‌گاهي سعي مي‌كنم متن كوتاه ادبي خلق كنم و همان‌طور كه مشاهده مي‌كنيد، بخشي به نام «خيلي كوتاه، كمي ادبي» در اين سايت وجود دارد. اين‌گونه نوشتن را تازه شروع نكرده‌ام و همان‌طور كه براي فعال نگاه داشتن ذهنم، هنوز گاهي به مسائل فلسفي و …

اتاقم نيمه‌تاريك است. آن بيرون بهار آمده، سعي دارد داخل شود. اما من جرات دعوت كردنش را ندارم. مي‌ترسم از بوسه‌هاي به غايت نرم و طولاني و شيرين. همه‌‌ي بوي‌هاي پراكنده‌ي پشت پنجره، اين شكوفه‌ها، آن كوه و ابر و آسمان، و از همه مهمتر آن نقش‌هاي متعدد ماندگار سفر، هوس رفتن به جانم مي‌اندازد. اما من از درون اينك، به يك …