آرش نورآقایی | سایت شخصی

فاطمه گوشه‌ی حیاط مسجد، عروسک کفن‌پوش شده‌‌اش را دفن کرد. خاتون که چند قدم دورتر ایستاده بود، جلو آمد و کنارش نشست. ظرف غذای قربانی که سهم پریان بود را با دقت کنار گور عروسک گذاشت و قطرات اشک فاطمه را با گوشه‌ی چادرش پاک کرد. کوزه آب را از کنار دست فاطمه برداشت و …

با آن همه قایق باریک و بلند و سیاهی که روی سارافون سفید و آجری رنگ ملکه‌ی آدریاتیک نقش بسته، بعید نبود که حدس بزنیم هر از گاهی آب چنان بالا می‌آید که حتی فرش‌های قصرهای فانتزی و بیزانسی را خیس می‌کند. در این مواقع هر کسی ماسکی رنگی به چهره می‌زند و می‌شود دلقکی …

“ایلدا” به چشمان “آراز” زل زد… در آن سکوت سنگین روزگاری را به یاد آورد که به عنوان عروس خون‌بَس به ایل شوهرش فرستاده شده بود. برادرش، برادرِ خان را کشته بود و ایلدا خون‌بهایش بود تا زن خان باشد. حالا چند سالی بود که خان مرده بود و ایلدا بین ایلیاتی‌ها چنان محترم بود …

۱- اگر از مباحث جدل برانگیز تاریخی که همیشگی است، بگذریم، چنین می‌پذیریم که کِراوات را یک کُرُوات در قرن ۱۷ میلادی اختراع کرد. اما قصه دل‌انگیز کراوات در درازای نرینه مانندش نیست، بلکه در گره روی گلوی آن است. مهم نیست ساده باشد یا پیچیده، مهم این است که به مرد مسافر یادآوری می‌کرد …

بر پیکر شهرهای سیر، گرسنه باید گام زد. مردمانی که در سفر به شهرهای سیر می‌بینی، هرگز دیگر نمی‌بینی. گویی مردم سیر، از هم زود سیر می‌شوند. گرسنه که باشیم بر سر یک سفره دور هم جمع می‌شویم. سیر که بشویم، پا می‌شویم و می‌رویم. این است که می‌گویم این بار پا بشوم و گام …