روزنوشت

یک چاقو و سه خرمالو

پژمان دوباره پدر شده. امروز فهمیدم. یاد سعید افتادم. دیگر بین ما نیست. چند سالی هست که نیست. دوست مشترکمان بود. اصلا سعید من را با پژمان آشنا کرد. خیلی وقت است که به سعید سر نزده‌ام. به پسرش هم سر نزده‌ام. سعید با پاییز رفت. حالا پاییز است. باید به سراغش بروم. امروز حتما …

بعد از یک سال و نیم

…………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………………………………………………………….. پی‌نوشت: آنقدر این صفحه‌ که نوشته‌ای ندارد، نوشته دارد که نمی‌توانم بنویسم.

بگذار این هم منتشر شود

مرض گریز از مرکز شعورم را چنان مورد هدف قرار داده که به مجموعه ای از انتظار کشیدن ها به منظور سفید شدن بالاترین ارتفاع بدنم از سطح خاک زیر پایم بسنده کرده ام این همان سرطانی است که همیشه واهمه داشتم به سراغم بیاید گفته اند غرض نقشی است کز ما باز ماند نمی …

این مهر و این شعر

دوستی تلفن زد و گفت: “قهرمان هزار چهره را خوانده‎ای؟” گفتم: “اثر ژوزف کمبل است، خوانده‌‎ام.” گفت: “چه کتابی برایت بخرم؟” گفتم: “لازم نیست.” می‎‌دانستم که می‎‌خواهد برایم هدیه بخرد. اصرار کرد. گفتم: “هشت کتاب سهراب” گفت: “مطمئنی؟” گفتم: “بله” یک ساعت بعد با کتاب به محل کارم آمد. کتاب را داد و رفت. نیم …

لُمپنیسم در سفر

هرچند که ممکن است این نوشته کوتاه برخی از دوستان و خوانندگان این سایت را ناراحت کند، با این حال باید بنویسم و پیشاپیش از کسان و مسافرانی که جزو این دسته نیستند، عذرخواهی می کنم. حدود سه سال پیش سفر به چین به عنوان راهنما را از برنامه های کاری ام حذف کردم، چون …