سال قبل، لحظه تحویل سال همراه با برخی از مسافرانم در شهر رُم پای مجسمه فردوسی بودیم. امسال لحظه تحویل سال در فرودگاه امام خمینی خواهم بود. سالها بود که لحظه تحویل سال ایران نبوده ام. این دفعه ایران هستم اما نه در محضر خانواده، بلکه در خدمت مسافران. برایم جالب است بدانم وقتی سال …
فکر میکنم شباهتهایی میان طرح سجادهها و برخی از سنگ قبرهای قدیمی وجود دارد.
کنترل زندگی از دستم خارج شده ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………….. پی نوشت: …………………………………………………………………………………………………………………..
کاپشن صورتی به تن دارد. جلویم را می گیرد. ٨ ساله است. می گوید:”یکی بخر” نگاهش می کنم. دوباره می گوید: “یکی بخر” مردد می شوم و می پرسم: “چنده؟” – پونصد تومن – خیلی گرونه – آخه دلار گرون شده می خندم و ۵۰۰ تومان می دهم. برگه ای را از میان برگه ها …
مادرم کتابهایم را جابجا کرده… به وجود نازنینش میگویم: “مادر با کتابهایم بد رفتاری نکن. اینها سرمایههای من هستند.” میگوید: “میدانم. اینها نوههایم هستند.”
دنبال کودکیام میگردم… خیالهایی دارم…
عجب! عجب! عجب!
در این پنج سال گذشته، سخت ترین روزها را در برگزاری جشن پشت سر گذاشته ام. خیلی سخت. اما این یکی، پیچیده است. درکش از توان فکری و جسمی من خارج است. نوشتن گزارش امروز بماند برای بعد و شاید هیچ وقت.
در کمال ناباوری و در نیمه راه ناامیدی، در سه عرصه مختلف با سه مافیای عوضی روبرو شده ام.
دو نفر از خبرنگارانی که دستگیر شده اند قبلا از همکارانم بوده اند. واقعا متاسفم.
در حالیکه خستگی فعالیتهای یک سال گذشته را بر بندبند وجودم حس میکنم، با بیماری سرماخوردگی که این روزها گریبانم را گرفته، در سرمای شدید و زیر باران تور برگزار کردم. حتی از وعدههای غذاییام کاستم تا خرجم کم باشد. حالا که برگشتم همهی دستمزدم را یکسره بابت بدهکاری همان فعالیتها دادم. حس بدی دارد. …
به این فکر می کنم که: برای اینکه افکارم و برنامه هایم را پیش ببرم، به پول نیاز دارم. برای اینکه پول داشته باشم باید بیشتر کار کنم. اما اگر بیشتر کار کنم، کمتر می توانم بر افکار و برنامه هایم تمرکز داشته باشم. و این است که هستم. همین است که هست.