سعيد فكري هم «سفرنامه آن‌لاين» (گزارش تصويري از چين) نوشت. تبريك مي‌گويم. تبريك مي‌گويم. تبريك مي‌گويم. چرا خوشحالم؟ از حدود يك سال و نيم پيش شروع كردم و به 1- سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري 2- مجله‌ي ايرانا 3- خبرگزاري ميراث فرهنگي 4- انتشارات ميردشتي و 5- موسسه خدمات مسافرتي ماركوپولو، پيشنهاد دادم كه بياييد «جشنواره سفرنامه‌نويسي» …
در ادامه‌ي مطالعاتم در رابطه با اعداد متوجه شدم كه يك بيماري با عنوان Triskaidekaphobia به معناي «سيزده‌هراسي» يا «سيزده گريزي» وجود دارد. اين موضوع به نظرم خيلي جالب آمد. از آن‌جا كه قبلا با Claustrophobia به معناي «هراس از مكان‌هاي بسته» و Agoraphobia به معناي «هراس از مكان‌هاي شلوغ» -كه يكي از دلايل عمده‌ي سفرهاي آخر …
امسال نيز همچون سال قبل مراسم «پير شاليار» در روستاي «اورامان تخت» برگزار نشد. اين موضوع تنها يك خبر ساده در حيطه‌ي ميراث فرهنگي و گردشگري نيست، بلكه در لايه‌هاي پنهان خود موضوعاتي براي انديشيدن دارد.
وقتي به اين فكر مي‌كنم كه هنوز نفس ايرج افشار و منچهر ستوده و ژاله آموزگار و ابراهيم گلستان و جلال خالقي مطلق و جلال ستاري و بهرام بيضايي و … گرم است و مي‌انديشند و مي‌نويسند، خودم را بيشتر مديون دنيايي كه در آن هستم احساس مي‌كنم. آيا روزي به اندازه‌ي انديشه‌گي اين آدم‌ها خواهم بود؟
نبودم. اينترنت هم نداشتم. ببخشيد. آرزو كرده بودم كه امسال هم در ارديبهشت ماه به اورامان سفر كنم و از شقايق‌ها ياد كنم، اين آرزويم برآورده شد. شقايق‌ها چندان نبودند كه انتظار داشتم، اما بهار خوب آمده بود. قرار است بنده به عنوان «راهنما» در يك برنامه تلويزيوني به نام «غيرمنتظره» كه به زودي ساعت 20 از شبكه 2 …
او مي‌تواند آن‌جا باشد يا نباشد تا ما را ببيند يا نبيند. مي‌گويند مي‌بيند. او مي‌تواند آن‌جا باشد يا نباشد تا ما را بشنود يا نشنود. مي‌گويند مي‌شنود. اما… او بايد آن‌جا باشد تا ما ببينيمش. و ما نمي‌بينيمش. او بايد آن‌جا باشد تا ما بشنويمش. و ما نمي‌شنويمش. … ما چرا بايد تنها با ترديد‌ها …
مهدي فتوحي دوباره مي‌نويسد. بخوانيدش. خيلي خوشحالم. چند وقت پيش وقتي ديدم كه نه «مهدي» مي‌نويسد، نه خانم «سعادتيان» و نه «مينا اورنگ»، حالم بد شده بود. اما حالا فقط مانده «مينا اورنگ» كه شروع كند.
تقريبا همه‌ي ما به اين مي‌انديشيم كه روزي روياهاي شيريني كه در ذهن داريم به واقعيت بپيوندند. اما بياييد به اين بيانديشيم كه چگونه مي‌شود كه واقعيت‌ها، خودِ رويا باشند. مي‌خواهم برايتان بگويم كه يكي از شگفتي‌هاي زندگي براي من اين است كه گاهي در سفرهايم، واقعيت‌ها بسان رويا شيرين، پرفروغ، دل‌انگيز، پر از وسوسه …
1- قبل از اين‌كه به سفر اندونزي بروم، چندين نفر از دوستان از بنده قول گرفتند كه اگر در ارديبهشت سال جاري راهي سفر به «اورامان» شدم، آن‌ها را نيز با خودم همراه كنم. تمام برنامه‌ريزي و قصدم اين بود كه اين امر دوستانم را اطاعت كنم، اما از همان روزهاي قبل از رفتن، آن‌قدر براي روزهاي …
يك جواب براي همه‌ي همراهي و همه‌ي محبت‌هاي همه‌ي شما:
امروز صبح «بالي» را ترك كرديم. حدود 2 ساعت پرواز كرديم تا از «بالي» به «جاكارتا» برسيم و من اكنون در فرودگاه «جاكارتا» اين گزارش را مي‌نويسم.
مسابقات تمام شد و با برخي از اعضاي تيم به «بالي» آمده‌ايم. دوشب اين‌جا مي‌مانيم و بعد به ايران برمي‌گرديم. از شهر Wonosobo يك ساعت در راه بوديم تا به شهر Yogyakarta برسيم. از آن‌جا هم با يك ساعت پرواز، خودمان را به بالي رسانديم. قابل ذكر است كه زمان جزيره بالي از جزيره «جاوا» يك ساعت جلوتر …
ساعت 11 شب است. به درختي تكيه داده‌ام و به روبرو خيره شده‌ام. باران مي‌بارد و قطراتش بعد از برخورد به شاخ و برگ درخت، به سر و صورتم مي‌چكد. دو لامپ كم‌سو هاله‌ي مبهمي ايجاد مي‌كنند از معبد بودايي كه در فاصله‌ي 10 متري‌ام قرار دارد. تا چند دقيقه پيش در حال قدم زدن بودم و …