آرش نورآقایی | سایت شخصی

– امروز روز چهارشنبه سوری بود. از خانه بیرون نرفتم. وقت کردم بنویسم و بخوانم. خوب بود. – با خودم فکر کردم در سفری که در پیش دارم چگونه به مسافرانم اطلاعات بدهم. به این نتیجه رسیدم که همه‌اش برایشان قصه بگویم. می‌خواهم قصه‌ی نقوش سفالینه‌های یونان را بگویم. می‌خواهم بگویم چرا اسم دریای اژه، اژه است. چرا …

مامورم کرده اند تا در نوروز جمشیدی، دور از میهن، آذرخش مفقوده از دست راست زئوس را در میان هجای اشعار ویرژیل به هم میهنان بنمایانم.  قصیده ی از آتن تا رم را بی گمان این مرتبه طور دیگری خواهم سرود.   پی نوشت: به نوشته قبلی چند عکس اضافه کردم.

دو سال پیش دنبالش گشتم تا در جشن راهنمایان گردشگری از او تقدیر کنیم، خبردار شدم که در فرانسه است… جهانگرد معروف، یکی از برادران امیدوار را دعوت کردیم.  یک سال پیش دنبالش گشتم که از او تقدیر کنیم، پیدایش نکردیم. به دنبال منوچهر ستوده هم گشتیم، برایش پیغام هم فرستادیم، اما نیامد… دکتر پرویز رجبی را دعوت کردیم. …

پاهایم را دراز کرده ام. سر و بخشی از پشتم را به دیوار اتاقم تکیه داده ام. نگاهم به سقف است. خودم را در این چهار دیواری تنگ برانداز می کنم. دست به پیشانی می برم. و می فهمم…