امروز برای شرکت در برنامه «آیینهای نوروزی» که از رادیو فرهنگ پخش میشد، دعوت شده بودم. برنامه برگزار شد، اما باز هم برخی مطالب تهوعآور… مجری، قبل از شروع برنامه به من و بقیه مهمانان تذکر داد که: ۱- نگویید چهارشنبه سوری و به جای آن بگویید چهارشنبه آخر سال. ۲- از سیزده به در و نحسی …
از آنجا که بسیاری از دوستانم اینگونه میاندیشند که بخشی از هزینههای برگزاری جشن راهنمایان، را بنده پرداخت کردهام (که در واقع همین طور هم بود)، این نوشته را مینویسم تا بگویم که اکنون (از همین امروز) این پول به من بازگردانده شده است (معاونت فرهنگی سازمان میراث فرهنگی این هزینه را متقبل شده است). …
برای هر کشوری که به عنوان مقصد گردشگری مطرح میشود، توصیههایی وجود دارد. بد نیست بدانیم که توصیههای سفر به ایران، از نگاه دفتر کشورهای مشترکالمنافع با انگلستان چیست؟
آیا کسی هست که نام تمامی نانهایی که در سرزمینمان پخت میشود را بداند؟ اینکه چگونه پخت میشوند و در چه زمانی و … تحقیق خوبی است.
از چندی پیش به نظرم رسید، واژههایی که در معانی باروری، زایش، زیستن و همچنین طبیعت نزدیک به زندگی بشر – که اتفاقا آنها هم باروری و زایش را تداعی میکنند؛ همچون زمین و رود و چشمه – به کار برده میشوند، اغلب با حروف یکسانی آغاز میشوند. این حروف در زبانهایی که با زبان …
متن زیر بخشی از تحقیقی است که خانم سعادتیان و بنده تحت عنوان «از هفت به هشت» انجام میدهیم. قابل ذکر است که تمامی مطالب زیر توسط ایشان ترجمه شده است.
قرار است در ایام نوروز به عنوان راهنما به برزیل سفر کنم. سفرنامه را وقتی برگردم، مینویسم. از آنجا که اطلاعات در مورد برزیل بسیار کم است، عجالتا توانستم اینها را جمعآوری کنم.
شهرهای مهم برزیل و دیدنیهای آن
اشتباه: «آن» یک درخت است. درست: «او» یک درخت است.
در آن سالها بود. در دانشگاه. دختر را به خاطر رعایت نکردن شئونات اسلامی به دفتر انجمن اسلامی فراخوانده بودند. دختر اما شش ماه پبش فارغالتحصیل شده بود.
جدا شو… بزرگ شو… ادامه بده… چیزی خلق خواهد شد.
در هند باستان، زن پس از مرگ شوهرش خود را میسوزاند (یا او را میسوزانیدند)، به این رسم «ساتی» (سانسکریت: सती) گفته میشد. در هند باستان این رسم به عنوان یک وظیفه، اهمیت فرهنگی و مذهبی بسیاری داشت و نشانه وفاداری زن به شوهر تلقی میشد. هر چند این رسم بیشتر به صورت داوطلبانه انجام …
به نقشه ایران و چهار گوشه آن نظری بیافکنید. اکنون در ذهنتان، اقطار «سرخس» به «خرمشهر» و «بازرگان» به «گواتر» را وصل کنید. به مرکزی دست خواهید یافت: نامش «عروسان» است. سوالی دارم؟ آیا افسوس نخواهید خورد اگر در روزی که نوروز است و در سرزمینی که در مرکزش عروسان را خواهید یافت، سفرنکنید؟ پس …