روزنامه نگار

“هرکسی ممکن است به ملکوت خداوند داخل شود جز یک دسته از انسان‌ها، روزنامه نگاران.”
این سخن «کی یر که گارد»، فیلسوف و نویسنده دانمارکی است.
بدون تفسیر!، دوستان می‌دانند که من یک روزنامه نگارم.

دیدگاه‌ها

  1. محمد اقبال لاهوری

    ساحل افتاده گفت : « گر چه بسي زيستم

    هيچ نه معلوم شد آه كه من كيستم .»

    موج ز خود رفته اي، تيز خراميد و گفت :

    « هستم اگر مي روم گر نروم نيستم . »

  2. لیلا

    “کی یر که گارد “که فیلسوف بود ، چرا روزنامه نگاران را تفسیر کرد؟

    شاید با روزنامه نگاران دوست نبوده.

  3. یکی

    روزنامه نگار بمانند شمع است كه مي سوزد و در طول عمر خود راه ديگران را روشن مي سازد و تاريكي را مانع مي شود، و به همين دليل بايد همگان را دوست داشته باشد و كينه به دل نگيرد، بي طرف و دوست و دلسوز باشد، از صحنه (درون جامعه) خارج نشود و موازنه را در نوشتن از دست ندهد و متعادل باشد.
    روزنامه نگار نبايد از فرد و يا ضديت ها و زخم زبان ها برنجد، هدف او مردم هستند كه برايشان تلاش مي كند تا زندگاني بهتري داشته باشند و روشن و گوش بزنگ باشند، بنابراين بايد به راه خود ادامه دهد و به اصطلاح با يك نهيب از ميدان به در نرود كه به نظر او پشت كردن به مردم و محروم ساختن آنان است.
    مردم بايد روزنامه نگار خود را به چشم وكيل مدافع و سرباز وطن (هر دو) ببينند و به او اتكاء كنند.

    البته ببخشید من خیلی کوچکتر از آن هستم که بخواهم چنین حرفهایی بزنم این صحبتها از ” جيمز رستون سردبير اجرايي وقت نيويورك تايمز ” بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *