میان «من» و «مرگ» فقط یک حرف فاصله است، اما این حرف، چقدر حرف دارد! «م» آغاز من است، آغاز مرگ هم هست، و میان این دو تمام ماجراها اتفاق میافتد: میل، محبت، معشوق، معنا، ملال، مستی، موسیقی و میلیونها دقیقهای که میآیند و میروند و ما نامشان را «زندگی» میگذاریم. من، موجودی موقتام! موقت …