آرش نورآقایی | سایت شخصی

خواب دیدم که به سفری دو ماهه خواهم رفت. و می‌دانم که وقتی برگردم، نه کاری دارم، نه پولی. فقط بدهکاری می‌ماند برایم و کمی تجربه. البته تجربه بدهکاری از قبل دارم و بدهی‌ها را می‌پردازم. اما، خُب دوباره از صفر، دوباره از هیچ، دوباره به دنبال یک فلسفه‌ی جدید و یک علاقه‌ی نو و … …

بر پیشانی‌ام می‌نویسم:  “لطفا با پیچیدگی‌های روابط انسانی آزارم نکنید.”

قبل از هر چیز، عرض کنم که کتاب «عدد، نماد، اسطوره» از ارشاد مجوز گرفت. کمی، فقط کمی شاد شدم. دیگر این‌که رفته بودم سفر. ساوه و همدان و دیلمان و بابل. خودتان عکس‌ها را ببینید:

 پی‌نوشت: این متن را به درخواست دوستان عزیزی که وجود و حضورشان برایم بسیار عزیز است می‌نویسم: شاید شما قبول داشته باشید که بنده در ارائه اطلاعات خسیس نیستم. اما اگر نام مکانی را که عکس‌‌های زیر را از آن‌جا گرفته‌ام، عنوان نکرده‌ام به این خاطر بود که این‌جا، بر خلاف تصور یک مکان برای حضور گردشگران …

۱- سرگشتگی و کلافگی بیش‌تر یعنی، تعداد موضوعات بیش‌تری که از آن‌ها رنج یا لذت می‌بریم. ۲- اگر رنج‌ها و لذت‌های ناچیز روزانه نبود، یعنی سرگشتگی نبود، هر آیینه مرگ بهتر از زندگانی بود. ۳- مرگ بهتر از سرگشتگی است.