آرش نورآقایی | سایت شخصی

جیغ نزن “مهرگیاه”! توٌهم “قارچ” در اثر جاد‌وی “تاج الملوک” است. بوی خوش “شبدر” عشق را با موسیقی “نی” پاک درآمیز. به فلسفه “بامبو” بیندیش و به پشتکار “سرخس” فکر کن. همه چیز درست می‌شود!

باران می‌شوید و شویِ باد می‌آید. آنگاه از بستر پاکیزه و جوان برگ بوسه می‌گیرد و می‌شود. این است نمایش شورانگیز و شورش برانگیز بهار!

روز ابد، در فصل آخر کاوش تپه‌های باستانی خیال آباد، تکه دل‌های شکسته در هر گوری یافت خواهد شد. در دست همه‌ی آن گور به گور شده‌های دنیای پُرخیالی، مُهرهای مِهری پیدا می‌شود که از مِهرهای سر به مُهر، نقش‌های خیالی ساخته بودند. روز ازل، پیشگو اما گفته بود: «در دنیای پرخیالی، بر هیچ مِهری …

قصه‌گو؛ دماغ دراز دروغ تو در خواب خمار خلٌاق من برای درمان درد دوری است.

شبی که “ع” عصیان کرد و فریاد زد، از هر دو چشم “هه” اشک سرازیر شد و کمر “د” شکست. آن شب شکست و این “عهد” شکست.

گیتی-درخت یزد ریشه در آب قنات دارد، شاخه در هوای بادگیر، و تنه‌اش خاکی است که آتشِ آفتاب دیده.  

رابطه دیوار با بوسه بر سه نوع است: سیاسیون بوسه‌‌شان را بر دیوار نشان می‌دهند. (برلین) مذهبیون بوسه‌‌هایشان را بر دیوار می‌چسبانند. (اورشلیم) عاشقان کنار دیوارها بوسه‌ها می‌نشانند. (هر جا دیواری باشد)