خيلی كوتاه، كمی ادبی او توسط آرش نورآقائی در شنبه, اکتبر 18, 2025 در میانهٔ بودن و نبودن ایستاده! نه به خود می‌نگرد و نه به مسیر که از هر دو گذشته. گویی دلش در افق جاری‌ست. نسیم، آرام دست می‌گذارد بر شانه‌اش و خورشید می‌بوسد چهره‌اش را در آن دم، جهان می‌آساید؛ در آرامشی عمیق که سخن نمی‌خواهد. نوشتهی قبلی نوشتهی بعدی نوشته‌های مرتبط خيلی كوتاه، كمی ادبی موزهشعر خيلی كوتاه، كمی ادبی داد و ستد خيلی كوتاه، كمی ادبی بیجا