به نظر شما، آيا جاي مجله‌اي با عنوان و رويكرد “استوره” در ميان مجله‌ها خالي نيست. جاي موزه‌اي با عنوان “استوره‌هاي ايران” چطور؟ فكر كنيد قدم در موزه‌اي مي‌گذاريد كه شكل آن جغرافياي اسطوره‌اي ايران را نمايش مي‌دهد و افسانه‌ي شاهاني همچون كيومرث و هوشنگ و جمشيد و فريدون و منوچهر و ايرج، و پهلواناني …
يك پيشنهاد براي شعار گردشگري دارم: ALL OF ASIA, IN PERSIA نظرتان چيست؟ شعار پيشنهادي شما چيست؟
به نظرم رسيد که کتابی با عنوان “فرهنگ رانندگی و ترافیک در ایران” بنویسیم. از خیلی جهات می‌توان به این موضوع پرداخت که هر کدامشان بخشی از وجود جامعه‌ی خوشگلمان را نمایان می‌کند. خودتان ببینید: 1- خلاف راننده‌ها: دنده عقب رفتن، چراغ قرمز رد کردن، در پیاده رو پارک کردن، سبقت غیر مجاز گرفتن، … 2- …
ببينيد علاقمندان به تاريخ، سينما و ورزش براي خودشان تقويم دارند. بد نيست كه ما هم براي خودمان تقويم گردشگري داشته باشيم. منظورم تقويمي نيست كه سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري آماده كرده و جشن‌ها و رويدادها را در آن آورده. نه منظورم اين است كه تيمي تشكيل دهيم و هر كداممان سفرنامه‌هاي ايراني‌ها (مثل ناصر …
1- مي‌دانيم بسياري از طرح‌هايي كه در فرش ايراني وجود دارد، در حقيقت تجلي باغ ايراني است. 2- از طرف ديگر، مي‌دانيم كه خيلي از كشورها در اين انديشه هستند كه طرح و نقشه فرش ايراني را كپي كنند و به نام خودشان ثبت كنند و بفروشند. 3- از سوي ديگر ما هر ساله در روستاهاي …
يكي از دغدغه‌هاي سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري و البته تمام كساني كه در زمينه صنعت گردشگري فعاليت مي‌كنند، شناساندن ايران به عنوان كشور پذيرنده گردشگر است. امروزه روش‌هاي متفاوت و متنوعي براي تبليغات در زمينه جذب گردشگر وجود دارد، اما با توجه به آمار گردشگران ايراني كه به خارج از كشور سفر …
وقتي رفته بودم سنگاپور، در طول يك روز توانستم تمام اين كشور را پياده طي كنم. با خودم فكر كردم كه چگونه دو برابر جمعيت سنگاپور، يعني 10 ميليون نفر گردشگر در سال وارد اين كشور مي‌شوند، در حالي‌كه در يك روز مي‌توان تمام آن را ديد. براي همين كتابي در رابطه گردشگري سنگاپور خريدم كه عنوانش “كشف …
من كتابي نديده‌ام كه در رابطه با وزيران ايراني در دوران‌هاي مختلف نوشته شده باشد. جايش خالي است.
بهتر است که موزه‌ای از برقع‌های زنان جنوب کشور داشته باشیم. انواع برقع‌ها با رنگ‌های متفاوتشان، گونه‌ای از آداب و رسوم و تفکر و سبک زندگی این مردم را نشان می‌دهد.
جای یک اطلس از اماکن مقدس ایران خالی است. اطلسی که تنها به امام زاده‌ها نپردازد، بلکه بیشتر.
با این که ایران یکی از خاستگاه‌ها و مهدهای عرفان است، موزه ای برای نمایش سبک زندگی و آداب و رسوم مربوط به عارفان و صوفیان وجود ندارد. آیا حداقل یک موزه در این زمینه لازم نداریم؟