وقتي رفته بودم سنگاپور، در طول يك روز توانستم تمام اين كشور را پياده طي كنم. با خودم فكر كردم كه چگونه دو برابر جمعيت سنگاپور، يعني 10 ميليون نفر گردشگر در سال وارد اين كشور مي‌شوند، در حالي‌كه در يك روز مي‌توان تمام آن را ديد.
براي همين كتابي در رابطه گردشگري سنگاپور خريدم كه عنوانش “كشف سنگاپور با پاي پياده ” بود. متوجه شدم در اين كتاب، اطلاعات همه‌ي كساني كه مثلا در ARAB STREET, CHINA TOWN , LITTLE INDIA مغازه داشتند، آمده است. مسئولان گردشگري سنگاپور به اين ترتيب براي افرادي كه در اين كشور زندگي و كسب و كار مي‌كنند، يك نوع ميراث مستند تهيه كرده است و از آن در رونق گردشگري‌اش استفاده مي‌كند.
بنابراين وقتي به اصفهان رفتم به دانشجويان رشته مديريت جهانگردي و اساتيد آنها پيشنهاد دادم كه يك تحقيق ميداني انجام دهند و نام صاحب تمامي مغازه‌هاي بازار اصفهان را به همراه اطلاعات شغلي، پيشينه پيشه‌ها و بقيه اطلاعاتي را كه مي‌تواند به عنوان ميراث معنوي يا ميراث مستند قلمداد شود را بيابند و آنها را ثبت كنند.
از آن‌جا كه بسياري از اساتيد پير شده‌اند و كار نمي‌كنند و بسياري از پيشه‌ها هم در حال انقراض هستند، با اين ايده مي‌توان بخشي از آنها را حفظ و حتي احيا كرد. در ضمن از لحاظ گردشگري مي‌توان نقشه پياده‌روي بازار اصفهان را به همراه اطلاعات همه‌ي بازاري‌ها و مغازه‌ها به گردشگران ارائه كرد كه خودش خالي از لطف نيست و كار جديدي به حساب مي‌آيد.
ناگفته پيداست كه اين ايده را مي‌توان در همه‌ي شهرهاي كشور و با اسلوب خاص و مشخص انجام داد.
دیدگاه‌ها
خیلی خوبه که اینطوری ایده می دید. ای کاش یکی پیدا می شد و این ایده های جالب و مفید شما رو عملی می کرد.
من اگه اصفهان بودم حتما این کار جالب رو انجام می دادم ولی حیف که تهران هستم و گرفتارم.
آخه این ایده رو که نمیشده ۱۰سال بعد فهمید و اجرا کرد!!!
خدای من…
کاش حداقل بخشی از اون محقق شده باشه
……………………………………………………………………………………………………………………….
جواب: سلام. خبر ندارم که شده باشه.