مريوان، شهري كه در آن زندگي با افسانه در آميخته است

اگر يك مرد كرد با لهجه كردي و با افتخار، نام اين شهر را بر زبان جاري سازد، لرزش غريبي را در ته دلت حس خواهي كرد. شهري كوچك با روحي بسيار بزرگ، لطيف و در عين حال پر ابهت. يقين كه دوستش خواهي داشت. نامش مري…وان است.

مريوان شاعر دارد و افسانه دارد. نزديك مرز است، با اورامان شگفت انگيز فاصله‌اي ندارد، درياچه‌اي درون جوش و به غايت زيبا دارد. مريوان شهر زيباي كردستان است.

از سنندج، مركز كردستان تا مريوان حدود 125 كيلومتر راه است. راهي سخت و البته زيبا كه هم تاوان و هم نماد دسترسي به اين سرزمين است. راهي كه در حدود سه ساعت طول مي‌كشد.

در ميان راه روستاي “نوگل” (نگل) قرار دارد. همان روستايي كه عشق مردمش قرآني است كه در مسجد‌شان از آن نگهداري مي‌كنند. همان قرآني كه بر پوست آهو و در زمان عثمان نوشته شده و تا به حال چندين بار مورد سرقت واقع شده و اكنون در جاي خود قرار دارد.

نرسيده به مريوان، نيم ساعت مانده به آن، سه راهي است كه به سه راهي حزب‌الله معروف است و ورودي اورامان، اين سرزمين بلند و افراشته محسوب مي‌شود.

مريوان شهر كوچكي است كه درك آن زمان زيادي مي‌طلبد. درك مردمي كه ترانه‌هاي گوراني مي‌خوانند و گيوه مي‌بافند. لباس كردي مي‌پوشند و با اقتدار گام بر مي‌دارند. نگاهت مي‌كنند و لبخند مي‌زنند. كالايي را به تو مي‌فروشند و آرزوي سلامتي برايت مي‌كنند. 

مريوان درياچه‌اي دارد به نام “زريوار” (زريبار) و “زري” در زبان كردي به معناي درياچه است. مردم مريوان معتقدند كه قبلا در محل درياچه، شهري بود كه به نفرين درويشي كه مردم با او و خانواده‌اش خوب رفتار نكرده بودند، زير آب رفت. جالب اين‌كه اين افسانه در نظر مردم چنان واقعي است كه هم‌اكنون در نزديكي درياچه، مقبره‌اي منسوب به همان درويش قرار دارد و زيارتگاه مردم مريوان است. 

در كنار درياچه زريوار كه بايستيد، گل نيلوفر آبي، اين گل ياد و دريغ شرقي، در كناره‌هاي درياچه به شما مي‌نگرد. و هنگامي كه گام مي‌زنيد، پسرك آدامس فروشي به سراغتان مي‌آيد كه مي‌تواند ترانه‌هاي كردي را با صدايي اهورايي براي شما زمزمه كند. آن طرف‌تر مرداني چاي مي‌فروشند و مردماني بر قايق سوارند و ديگران از خوردن ماهي برشته شده بر روي آتش لذت مي‌برند.  

درياچه زريوار در ارتفاع 1285 متري از سطح دريا واقع شده و مساحت آن بين حدود 9 تا 20 كيلومتر مربع (در زمان‌هاي پرآبي و كم‌آبي) در نوسان است. بيشترين عمق اين درياچه در زمان پرآبي، كمتر از 6 متر است. مطالعات نشان مي‌دهد چشمه‌هاي متعدد موجود در  كف درياچه و همچنين رودخانه‌هاي فصلي و ندرتا دائمي، تامين كننده آب درياچه هستند، تا اين درياچه بركتي باشد براي رونق مريوان و زيبايي اورامان.  

مريوان در چند دهه پيش، دژ شاهپور ناميده مي‌شد و در تاريخ كهن از اين شهر با نام “مهروان” ياد شده كه متشكل از دو واژه “مهر” و “وان” به معناي جايگاه مهر است.

مريوان در نزديكي مرز باشماق (مرز با عراق) است. و از همين رو گردشگران بسياري براي خريد كالا به مريوان مي‌روند و اين خود يكي از جذابيت‌هاي سفر به مريوان است. اين سفر را تجربه كنيد، سفري كه شما را تغيير مي‌دهد.