روزنوشت پارادوکس توسط آرش نورآقائی در جمعه, دی 6, 1387 زیبایی این لحظهای و چند قدمی را میبینی و امید به آینده و دوردست داری… بعدها خواهی دید که تنها تشابه این لحظه و آینده، خطوط نمکینی است که بر این کویر و بر صورت تو نقش بسته. نوشتهی قبلی نوشتهی بعدی نوشتههای مرتبط روزنوشت واژههای باردار روزنوشت به یاد بهروز رضوی روزنوشت به یاد هومن مساحتاش
دیدگاهها
متن تو مرا بر آن داشت درباره ی کویر ایران متنی بنویسم.