روزنوشت پارادوکس توسط آرش نورآقائی در جمعه, دی 6, 1387 زیبایی این لحظهای و چند قدمی را میبینی و امید به آینده و دوردست داری… بعدها خواهی دید که تنها تشابه این لحظه و آینده، خطوط نمکینی است که بر این کویر و بر صورت تو نقش بسته. نوشتهی قبلی نوشتهی بعدی نوشتههای مرتبط روزنوشت به یاد هومن مساحتاش روزنوشت بهمناسبت چهلم جاویدنامان ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ روزنوشت دی ۰۴
دیدگاهها
متن تو مرا بر آن داشت درباره ی کویر ایران متنی بنویسم.