برزيل (2)

شهرهاي مهم برزيل و ديدني‌هاي آن

برازيليا
برازيليا پايتخت مدرن برزيل در ارتفاعات 1000 متري از سطح دريا در ميان دشتي هموار از فلات مركزي برزيل واقع شده و داراي آب و هواي معتدل و خشك است.
برازيليا طبق ايده رئيس جمهور برزيل، «كوبيتسشك» مبني بر توسعه مناطق مركزي و جلوگير از تراكم بي‌رويه جمعيت در مناطق ساحلي طرح ريزي شد و بناي آن در سال 1957 ميلادي آغاز شد و در سال 1960 ميلادي پايتخت و كليه مراكز تصميم گيري دولتي به تدريج از ريودوژانيرو به برازيليا منتقل شد. ابتدا شهر در انزواي جغرافيايي به نظر مي‌رسيد، اما به سرعت با توسعه راه‌هاي ارتباطي به نقاط مختلف برزيل و مهاجرت نيروهاي متخصص و فني مورد نياز، سبب پيشرفت مناطق مركزي و داخلي كشور شد. امروزه شهر و ساختمان‌هاي جالب و مدرن آن از طرف يونسكو به عنوان يكي از بهترين نمونه‌هاي يك شهر از نو طراحي شده، معرفي شده است.
طرح كلي شهر برازيليا شبيه به يك هواپيماي مسافربري است. در اين طرح، مركز تجاري، بلوك‌هاي آپارتماني مسكوني و سفارتخانه‌هاي خارجي قسمت‌هاي بالهاي آن را اشغال كرده‌اند و اداره‌هاي دولتي بدنه آن را پر مي‌كنند. مراكز كليدي حكومتي شامل اداره رياست جمهوري كنگره دادگاه عالي در ميدان قواي سه‌گانه، در دماغه اين هواپيما و در قسمت شرق اين شهر جاي داده شده‌اند. محل اقامت رئيس جمهور كه «قصر طلوع» ناميده مي‌شود، در كرانه غربي درياچه پارانوا قرار دارد.
در ميان جالبترين ساختمان‌هاي شهر مي‌توان به وزارت امور خارجه كه در ميان باغ آبي احاطه شده توسط آن، شناور به نظر مي‌رسد،  كليساي جامع متروپليتانا با معماري پيش‌رو كه با زبانه‌هاي بتوني تزيين شده و به يك تاج خار شباهت دارد و همچنين كنگره ملي مي‌توان اشاره كرد.
از ديگر بناهاي شهر مي‌توان به دانشگاه برازيليا (1961 ميلادي)، آمفي‌تئاتر ملي، پارك ملي برازيليا، باغ‌هاي گياه شناسي، باغ وحش و استاديوم ورزشي را نام برد. فرودگاه بين‌المللي برازيليا در 11 كيلومتري جنوب مركز شهر، از مهم‌ترين فرودگاه‌هاي كشور به حساب مي‌آيد.

سائوپائولو
شهر سائوپائولو پرجمعيت‌ترين شهر آمريكاي جنوبي است و يكي از بزرگترين شهرهاي جهان در ميان تپه‌هاي ارتفاعات «سرادومار» و در 60 كيلومتري شهر بندري «سانتوس»، مهمترين بندر برزيل در ارتفاع 730 متري از سطح دريا واقع شده است. آب و هواي آن زير استوايي و معتدل است. متوسط دماي تابستاني آن بين 19 درجه تا 27 درجه و متوسط دماي زمستان آن بين 10 درجه تا 20 درجه سانتي گراد متغير است. اين شهر درسال 1554 ميلادي توسط مبلغين مذهبي بنا شد و به نام يكي از آنان پائولوي مقدس sao Paulo نام گرفت.
سائوپائولو مركز تجاري و مالي برزيل است. كلان‌شهر سائوپائولو با بيش از 5/20 ميليون نفر جمعيت حدود 11 درصد جمعيت كشور را در خود جاي داده است. بيش از نيمي از توليدات صنعتي كشور تنها مربوط به اين شهر و مناطق اطراف آن مي‌باشد. به لحاظ اقتصادي، تجاري، جمعيتي نيز مهمترين و پيشرفته‌ترين شهر برزيل است.
سائوپائولو شهر پهناوري است. محدوده شهري آن با 1500 كيلومتر مساحت و 1/11 ميليون نفر جمعيت و ناحيه كلان شهر آن 7900 كيلومتر مربع مساحت و بيش از 5/20 ميليون نفر جمعيت دارد.
انگيزه‌هاي اقتصادي، سبب مهاجرت گروه‌هاي مختلفي از كشورهاي ايتاليا، اسپانيا، پرتغال،‌ آلمان و همچنين اوكرايني، ارمني، لبناني، عرب، ژاپني، چيني، كره‌اي، آفريقايي و يهودي به اين منطقه شده است.
مركز تجاري شهر به Triangulo معروف است. ميدان جمهوري يا
praca da Republica يكي از مناطق كليدي شهر را تشكيل مي‌دهد كه در خيابان‌هاي اطراف آن هتل‌ها و رستورانهاي زيادي وجود دارد. در مجموع تعداد بي‌شماري از مراكز تجاري مغازه‌ها و موسسات اداري و همچنين تعدادي از مكان‌هاي ديدني شهر در اين ناحيه واقع شده‌اند. در اين منطقه تجاري، بلندترين ساختمان‌هاي شهر، شامل بناي 42 طبقه ساختمان ايتاليا، در نزديكي آن آسمانخراش مدرن s شكل ساختمان copam و تئاتر شهر كه مخلوطي از هنر معماري جديد و عصر رنسانس ايتاليا است، قرار گرفته‌اند. بناي با عظمت بازار شهري با معماري جالب گوتيك آلماني در حاشيه شمال شرقي مركز شهر نزديكي پارك Dom pedro II واقع شده است.
هسته تاريخي شهر درست در جنوب شرقي منطقه تجاري به مركزيت كانوني
 pateo do colegio واقع شده است. كليساي كوچك casa de Anchieta كه در سال 1554 بنا شده بود، در دهه 1970 تجديد بنا شد. چندين كليساي تاريخي مهم در اين منطقه قرار دارد. كليساي carom كليساي san Francisco و كليساي جامع با سبك جديد گوتيك nossa sengora de assuncao كه در ميدان  placa de cathedral قرار گرفته است. دانشكده تاريخي و مهم حقوق دانشگاه سائوپائولو چند ساختمان آن طرف‌تر به طرف شرق قرار گرفته است.
دومين مركز مدرن تجاري شهر در طول خيابان  Avenida paulista درست در جنوب غرب محدوده مثلت تجاري Triangulo قرار گرفته است. تعدادي از فعاليت‌هاي تجاري، به خصوص مراكز بانكي و مالي در اين ناحيه متمركز يافته است. ساختمان مثلثي مرتفع فدراسيون صنعتي ايالت سائوپائولو همانند برجي در خيابان Avenida paulista قرار دارد. تعدادي ناحيه مسكوني هم در اينجا وجود دارد. مشهورترين تجار شهر و قهوه‌كاران بزرگ، عمارت‌هاي خود را در امتداد همين خيابان بنا كرده‌اند. ناحيه جنوب اين خيابان محله‌هاي مسكوني
 jardim America,jardim paulista نسبتا سطح بالا به حساب مي‌آيند. ديگر نواحي مسكوني بخش مركزي شهر عبارتند از:
jardim Europa , cantareira , Brooklyn
بسياري از اهالي سائوپائولو در شرايط سختي زندگي مي‌كنند. حدود 3 ميليون نفر زاغه‌هاي استيجاري معروف به corticos و 1ميليون در سكونتگاه‌هاي زاغه‌اي معروف به favelas زندگي مي‌كنند. بسياري از مردمي كه از ايالت‌هاي فقير شمال شرقي كشور به اين منطقه مهاجرت كرده‌اند، در محله زاغه‌نشين وسيعي به نامBras  ساكن شده‌اند.
جمعيت شهر سائوپائولو چندمليتي است و چندين ناحيه مسكوني نزديك به مركز شهر به راحتي با گروه‌هاي مهاجر متفاوت تشخيص داده مي‌شوند. مثلا liberdade مركز تجمع جمعيت ژاپني‌ها و همچنين چيني‌ها و كره‌اي‌ها است. درست در شرق آن bela vista  يا Bixiga ناحيه ايتاليايي‌هاست. در مجاورت شمال مركز شهر، Bom Retiro اقامتگاه سنتي لبناني‌ها و مهاجران عرب است و هنوز حال و هواي خاورميانه‌اي خود را نگه داشته است.
 ناحيه كلان شهر سائوپائولو شامل تعداد زيادي شهر و شهرك اقماري مستقل مي‌شود كه فعاليت‌هاي كليدي صنايع كارخانه‌اي در اطراف آنها و خارج از محدوده شهري استقرار يافته است.

مركز دانشگاهي شهر سائوپائولو
سائوپائولو با ريودوژانيرو به عنوان مراكز اصلي آموزش و فرهنگي كشور رقابت دارد و داراي تعدادي مركز آموزش عالي دولتي و خصوصي است.
دانشگاه‌هاي دولتي عبارتند از: دانشگاه بزرگ sao Paulo (تاسيس 1934 م) كه شامل دانشكده مشهور و با نفوذ حقوق است، دانشگاه ايالتي به نام
 paulista Julio de Mesquita filho (تاسيس 1976م)
دانشگاه‌هاي خصوصي عبارتند از: دانشگاه مكنزي كه توسط مبلغين مذهبي پرسبيتري از امريكا ايجاد شد (تاسيس 1870)، دانشگاه paulista (تاسيس 1972 م) دانشگاه وابسته به كليساي كاتوليك سائوپائولو (تاسيس 1946م) و دانشگاه sao judas tadeu ‌ (تاسيس 1971م).

مراكز فرهنگي شهر سائوپائولو
موزه هنرهاي شهر سائوپائولو Museu de Arte de sao Paulo در بردارنده بهترين مجموعه هنرغربي در امريكاي لايتن از هنرمندان بزرگ اين منطقه.
موزه ايالتي سائوپائولو Museu de Arte de sao Paulo در خصوص هنر برزيلي
موزه هنر مقدس Museu de Arte sacra كه بر هنرها و ساخته‌هاي مذهبي تمركز يافته است.
ديگر موزههاي مهم سائوپائولو عبارتند از:
موزه هنر مدرن  Museu de Arte de moderna
موزه هنر معاصر Museu de Arte de sao contepracea
موزه هوانوردي Museu de Aereonautico
موزه رسم اجدادي Museu de Folkore
خانه بانديرانته casa do banderante
موزه تصوير و آهنگ Museu de Imagem e de som
موزه پائوليستا museu paulista
و موزه museu lasar segall
همچنين جشنواره نمايش دوسالانه سائوپائولو در سال‌هاي فرد بين ماه‌هاي اكتبر تا دسامبر برنامه‌هاي هنري نمايشي اجرا مي‌كنند.
دو انجمن موسيقي در شهر به نام‌هاي سمفوني اركستر سائوپائولو و سمفوني اركستر شهري به فعاليت مشغول‌اند. در مكاني به نام Estacao da luz (ايستگاه نور) نيز موزه زبان پرتغالي‌ در بزرگترين شهر پرتغالي زبان جهان داير شده است‌.
مراكز تفريحي سائوپائولو
فعاليت‌هاي تفريحي گوناگون در سائوپائولو انجام مي‌شود. باغ‌هاي گياه‌شناسي و باغ وحش سائوپائولو در 14 كيلومتري جنوب مركزي شهر واقع شده‌اند. در نزديكي باغ وحش بازديد‌كنندگان مي‌توانند سوار بر وسيله‌اي به نام samba safari در يك مسير 4 كيلومتري در داخل پارك parquet  samba safari حيوانات قاره افريقا را در فضاي باز مشاهده كنند.
انستيتوي مشهور حهاني بوتانتان Instituto Butantan به مركز تحقيقاتي در مورد مارك‌هاي جهان و يكي از ديدني‌هاي عامه پسند به شمار مي‌رود.
پارك‌شهر كه در 6 كيلومتري جنوب مركز شهر واقع شده بزرگترين پارك شهر و مركز اصلي تفريح ساكنان به شمار مي‌رود. بناي يادبود هرمي شكل، يادبود قربانيان شورش سال 1932 بر عليه حكومت در مجاورت آن قرار دارد.
نمايشگاه آبزيان در جنوب غربي و پارك طبيعي در شرق از ديگر ديدني‌هاي شهر هستند. از استاديوم‌هاي بزرگ ورزشي شهر يكي Estadio morumbl و ديگري Estadio do pacaembu مي‌باشند.
پيست بزرگ اتومبيلراني Autodromo de Interlagos هم در جنوب شهر واقع شده است.

حمل و نقل و ارتباطات
اهميت اقتصادي سائوپائولو سبب شده كه اين شهر بزرگترين مركز انشعاب جاده‌ها، بزرگراه‌ها و خطوط راه‌آهن برزيل باشد. بندر سانتوس santos در 60 كيلومتري جنوب مركز شهر واقع شده كه بزرگترين بندر كشور به حساب مي‌آ‌يد و بيشترين ارتباط دريايي بازرگاني بين‌المللي و داخلي سائوپائولو از طريق اين بندر انجام مي‌گيرد و توسط راه آهن و دو بزرگراه به شهر متصل مي‌شود. سائوپائولو چهار ايستگاه راه آهن دارد كه از آنها سرويس‌هاي منظم ريلي به نقاط مختلف كشور انجام مي‌شود. شهر سائوپائولو داراي يك شبكه گسترده مترو يا راه‌آهن زيرزميني است كه با چندين خط، ارتباط بيشتر مناطق هسته شهر را تامين مي‌كند. همچنين شهر داراي سه فرودگاه مي‌باشد: فرودگاه كنگنياس در 9 كيلومتري جنوب مركز شهر واقع شده و پروازهاي داخلي به نقاط مختلف كشور از آن انجام مي‌گيرد و شلوغ‌ترين فرودگاه كشور است. فرودگاه بين‌المللي گوروليوس در 25 كيلومتري شمال شرقي مركز شهر كه مهمترين فرودگاه بين‌المللي برزيل است و بيشترين تعداد پروازهاي خارجي برزيل از اين فرودگاه انجام مي‌شود و ديگري فرودگاه كوچك campo de marte در 4 كيلومتري شمال مركز شهر كه تنها براي پرواز بالگردها و هواپيماهاي شخصي قابل استفاده است.

ريودوژانيرو
دومين شهر بزرگ و پرجمعيت برزيل بر كرانه اقيانوس اطلس و مركز ايالت ريودوژانيرو است. وقتي كاشفان پرتغالي در اول ژانويه 1502 ميلادي به دهانه خليج «گوانابارا» يعني محل فعلي شهر رسيدند آن را مدخل رودخانه بزرگي تصور كردند و آن را به پرتغال ريودوژانيرو، يعني رود ژانويه ناميدند.
آب و هواي ريو، استوايي با ميانگين بارندگي سالانه 1170 ميليمتر مي‌باشد. ميانگين متوسط دماي سالانه آن بين 20 تا 30 درجه مي‌باشد، اما در فصل مرطوب تابستان (بين ماه‌هاي دسامبر تا مارس) گاه تا 35 درجه نيز مي‌رسد. البته نسيم دريايي سبب تعديل دماي هوا در طول سال مي‌گردد.
ريودوژانيرو شهر شگفت انگيزي است. موقعيت خيره كننده طبيعي آن  بين كوهستان و دريا و كوه‌هاي كله قندي شكل، همه زيبايي بديعي به آن داده‌اند. ريو بر كرانه غربي خليج گواناباوا بر جلگه باريك و مسطح ساحلي در مجاورت كوهپايه‌هاي ارتفاعات برزيل واقع شده كه با گسترش شهر، به دامنه رشته‌ كوههاي ساحلي كشيده شده است.
زيباترين شهر كشور هميشه محل جذب گردشگران داخلي و خارجي بوده است.
محدوده شهر ريو با 1170 كيلومترمربع مساحت و 6/5 ميليون نفر جمعيت و ناحيه كلان شهر ريو با 6500 كيلومترمربع مساحت و 5/11 ميليون نفر جمعيت، 13 شهر ديگر را در برمي‌گيرد. شهر ريو با يك پل بزرگراهي به طول 14 كيلومتر بر روي خليج گوانابارا به شهرهاي حومه‌اي شرق خليج مزبور متصل شده است.
موقعيت‌ جغرافيايي شهر سبب شده كه مهندسين شهرسازي تمهيداتي براي تسهيل رفت و آمد به كار ببندند. به طول مثال بر تپه «سان آنتونيو»  چند تونل ساخته شده و چند پروژه براي تعريض سواحل و گسترش شهر به خليج گوانابارا انجام شده و چند پروژه براي تعريض سواحل و گسترش شهر به خليج گوانابارا انجام شده است.
مي‌توان شهر ريو را به سه ناحيه اصلي تقسيم نمود: هسته مركزي و تاريخي در سمت شرق رشته كوه «سرا دا كاريُكا» كه يك رشته كوه كوچك ساحلي شرقي – غربي است، ناحيه شمالي كه در شمال غرب هسته مركزي قرار گرفته و ناحيه جنوبي كه در جنوب و جنوب غربي هسته مركزي واقع شده است.
رشته كوه سرا دا كاريُكا مركز طبيعي بين نواحي شمالي و جنوبي شهر را تشكيل داده است.
منطقه تجاري شهر به مركزيت دو خيابان Avenida Branco و
presidente Vargas  Avenida تراكم يافته است. متروي شهر اين دو خيابان را تا مركز شهر دنبال مي‌كند. مركز شهر شامل تعداد زيادي ساختمان بلند اداري است كه خيابان‌هاي مجاور آنها در طول روز مملو از وسايط نقليه و عابران پياده است. بيشتر ادارات دولتي، بانك‌ها، موسسات مالي، آژانس‌هاي مسافرتي و ساختمان‌هاي تجاري در مركز شهر واقع شده‌اند. موزه‌ها، كليساهاي دوره مستعمراتي و ساختمان‌هاي عمومي قابل توجهي در اين ناحيه قرار دارند.
نواحي صنعتي و حومه فقير نشين مثل شهرداري‌هاي نوا ايگواسو، سائو ژوا مريتي و دوك دكاسياس در ناحيه شمالي شهر بنا شده‌اند. ناحيه جنوبي شهر به طور وسيعي مسكن طبقه مرفه شهر ريو است. اين ساكنين ثروتمند در مناطقي ساحلي
Copacabana,ipanema,leblon,Gavea زندگي مي‌كنند. كمي دورتر در قسمت غرب Barra ea Tijuca در طول ساحل شيك‌ترين محله ريو به حساب مي‌آيد. سكونت‌گاه‌هاي زاغه‌اي كه در برزيل به favelas معروفند، در سرازيري‌هاي تند و دامنه‌هاي پرشيب تپه‌هاي مشرف بر شهر و اغلب در مجاورت محله‌هاي ثروتمند بنا شده‌اند. Rochina بزرگترين زاغه‌نشين شهر است كه با 250 هزار نفر جمعيت در ناحيه جنوبي و در نزديكي محله ثروتمند نشين Gavea واقع شده است.
مردم ريو در ميان برزيلي‌ها به آسان‌گيري، مهرباني، خوش طبعي و خوش‌گذراني معروفند. نژاد مردم ريو بازتاب تاريخ اين شهر است كه شامل افريقايي‌ها، اروپايي‌ها و بوميان برزيل مي‌شود.
نزديك به 65% جمعيت پيشينه افريقايي دارند كه اين افراد با ازدواج با ديگر نژادها اختلاط نژادي وسيعي را كه خصوصيت جامعه برزيلي باشد را سبب شده‌اند.
البته سفيدپوستان، علاقمند به داشتن امتيازات و موقعيت‌هاي اقتصادي و اجتماعي بيشتري نسبت به ديگران هستند.

مراكز دانشگاهي ريودوژانيرو
گرچه ريو بزرگترين شهر يا پايتخت برزيل نيست اما نقش تاريخي آن به عنوان سرآمد مراكز شهري كشور باعث شده است تا مهمترين شهر كشور در حوزه آموزش، فرهنگ و هنر ‌باشد. دانشگاه‌هاي دولتي عبارتند از: دانشگاه فدرال ريودوژانيرو (تاسيس 1920 ميلادي) با بيش از 30000 دانشجو و دانشگاه ايالتي ريودوژانيرو.
دانشگاه‌هاي خصوصي ريو عبارتند از:
دانشگاه candido mendes (تاسيس 1981 ميلادي)
دانشگاه Gama Filho (تاسيس 1972 ميلادي)
دانشگاه وابسته به كليساي كاتوليك ريودوژانيرو (تاسيس 1941 ميلادي) و دانشگاه santa ursla (تاسيس 1938 ميلادي)
مراكز فرهنگي شهر ريودوژانيرو
كتابخانه ملي biblioteca Nacional با ساختماني به سبك معماري كلاسيك جديد.
موزه‌هاي مهم ريو عبارتند از:
موزه ملي  Museu nacional do rio de janeiro، نمايشگاه بزرگي از تاريخ كشور از  فسيل‌هاي ماقبل تاريخ تا مطالعات انسان شناسي مردم معاصر برزيل.
موزه هنر مدرن (نمايشگاهي از هنر و فرهنگ و پرجنب و جوش محلي)، موزه ملي هنرهاي زيبا (گردش بي‌نظيري از هنرهاي زيباي قرون متمادي، يادآور موزه لوور پاريس و در بردارنده بيش از 20000 اثر نقاشي و مجسمه سازي)
موزه تاريخ ملي، موزه سرخپوست (بوميان امريكا)(مجموعه‌اي ساختگي از داستان مردم بومي برزيل از طريق نمايش لباس، جواهرات، سلاح، وسايل زندگي و نمونه‌هايي از موسيقي به زبان آنها)، موزه Carmen Miranda و chakra do ceu، تئاتر شهر هم از روي ساختمان اپراي پاريس نمونه سازي شده و در سال 1905 ساخته شده است.
معماري يكي از چشم‌اندازهاي مهم شهر است، معماري مذهبي شامل صومعه «كُن‌وٍنتو دو سائو آنتونيو» كه در سال 1608 ساخته شده و گفته مي‌شد كه قديمي‌ترين ساختمان مذهبي شهر است، صومعه «موستريو دو سائو بنتو» با سبك معماري باروك قرن هجدهم، با مجمرهاي نقره‌اي در دو طرف و قربانگاه طلايي هفت رديفي درست شده از تزئينات داخلي كه در ابتداي قرن 17 ساخته شده است.
كليساي lgreja nossa senhora da candelaria  (ساختمان اين كليساي باشكوه كه بيشترين تزئينات را در طول دوره امپراتوري داراست در سال 1775 ميلادي شروع و بيش از يك قرن به طول انجاميد و گفته مي‌شود زيباترين كليساي شهر است.)
ديگر ديدني‌هاي شهر عبارتند از: قصر سلطنتي palacio imperiais  كه در چندين بلوك غرب فرودگاه سانتوس دومونت واقع شده و در اصل به عنوان عمارت فرماندار مستعمراتي برزيل در سال 1743 ميلادي بنا شده و بعد از اين كه شهر تبديل به پايتخت امپراطوري شد به قصر سلطنتي تبديل شد. اخيرا اين بنا تعمير شده و محل يك مركز فرهنگي است. بناي جالب ديگر قصر palacio do catete است كه در مركز شهر واقع است و محل اقامت رئيس جمهور از 1898 تا 1954 ميلادي بوده و در حال حاضر محل موزه جمهوري museu da republica است كه بيانگر تاريخ برزيل از زمان تشكيل جمهوري در سال 1888 ميلادي است.
قصر plalcio itamaraty، اين گنجينه به سبك كلاسيك نوين در سال 1853 ميلادي توسط شخص ثروتمندي ساخته شد و محل اقامت چندين رئيس جمهور و حالا محل موزه‌اي است كه به تاريخ ديپلماتيك اختصاص داده شده است. شوراي قانون گذاري ايالتي هم در قصر palacio tirademtes قرار دارد كه زماني محل مجلس شوراي فدرال در زمان پايتختي ريو بوده است. كانال انتقال آب كارديكا lapa-Aqueducto da carioca از 1896 ميلادي جهت انتقال آب از رود كاريكا carioca از كوهستان serra da caropca به شهر ريو ساخته شده كه به شكل پل‌هاي رومي در مركز شهر واقع شده و به lapa معروف است. با گذر از معماري قرن‌هاي 17 و 18 و 19 شهر ريو به ساختمان‌هاي جديد به سبك فوق مدرن پتروبراس petrobras (مركز شركت نفتي ايالتي) و كليساي جامع cathedral metropolitana با شيوه معماري جديد برمي‌خوريم.
اما مشهورترين نشان‌هاي شهر يكي كوه كله قندي pao de acucar با 404 متر ارتفاع، كه بر روي شبه جزيره‌اي كه كاملا به داخل خليج گوانابارا پيش رفته واقع شده و ديگر تنديس بزرگ مسيح رهايي بخش يا  estarua do cristo redentor با 40 متر ارتفاع با دستان كشيده و چهره‌اي خوشامدگو بر فراز كوه Corcovado با ارتفاع 704 متر رشته كوه ساحلي serra da carioa مشرف بر شهر قرار گرفته و از بيشتر مناطق ريودوژانيرو قابل مشاهده است و سمبل شهر ريو به حساب مي‌آيد.

مراكز تفريحي ريو
مراكز تفريحي شهر ريو فراوان است. سواحل شني وسيعي در حاشيه جنوبي شهر و در طول اقيانوس اطلس مورد استفاده ساكنين و جهانگردان است. پارك ملي وسيع »تيژوكا» در خارج محدوده شهري، بر ارتفاعات رشته كوه كاريكا و شامل بقاياي جنگل‌هاي پرباران گرمسيري است كه زماني تمام منطقه را پوشانده بود. پارك‌هاي مهم در محدوده شهري عبارتند از پارك Quinta da boa vista (محل موزه ملي)، باغ گياه‌شناسي jardim botanico ، پارك لاژ و پارك فلامنگو كه در آن‌ها ساكنين و جهانگردان به گردش، بالا رفتن از سرآشيبي، سرسره بازي، دويدن، پياده روي و دوچرخه‌سواري، مي‌پردازند.
Largo do boticario نيز يكي از محله‌هاي شهر ريو و در پاي كوه Corcovado واقع شده است، خانه‌هاي آجري و سفالي و خيابان‌ها و كوچه‌هاي سنگفرش و فواره و آب‌نما از مشخصات اين محله زيبا است. باغ وحش شهر (Jaghdim zoologico) هم يكي از ديدني‌هاي شهر و در محدوده پارك در حال توسعه (Quinta da Boa Vista) قرار گرفته است.
بزرگترين استاديوم ورزشي جهان به نام ماراكانا(ن) با گنجايش 180000 تماشاگر كه در بازي‌هاي فوتبال تيم مورد علاقه خود را تشويق مي‌كنند، در مجتمع بزرگ ورزشي ماراكانا(ن) و در نزديكي پارك واقع شده است. استاديوم سواركاري گاوا با يك منظره كوهستاني پذيراي بيش از 3500 تماشاگر مسابقات اسب سواري است كه در نزديكي درياچه «فريتاس» قرار گرفته است. مسابقات اتومبيلراني هم در پيست اتومبيلراني «نلسون پيكت» (كه به نام اتومبيلران معروف برزيلي كه در طول زندگي خود 23 بار به قهرماني در مسابقات بين‌المللي رسيد نام گذاري شده) به طول 1 كيلومتر و ظرفيت 8000 تماشاگر در حومه جنوب غربي شهر قرار دارد.
 اما سرآمد جاذبه‌هاي توريستي شهر ريو مراسم كارناول است. يك جشنواره بزرگ كه هر سال اواخر فوريه يا اوايل مارس درست قبل از شروع ايام روزه كاتوليك‌ها برگزار مي‌شود. در طول هفته‌هاي قبل از شروع كارناول، شهر پذيراي هزاران توريست است تا شاهد فضاي شادي و هيجاني كه از بزم‌هاي خياباني با رقصsamba  و راهپيمايي با لباس‌هاي سنتي تزيين شده و دسته‌هاي طبل زن كه در طول مسير به اجراي نمايش مي‌پردازند، باشند. البته تماشايي‌ترين بخش اين نمايش باشكوه در محلي به نام سَمبادرُم كه استاديوم بزرگي است و مخصوص همين جشن باشكوه ساخته شده، انجام مي‌شود.

حمل و نقل و ارتباطات شهر ريو
در ريو شبكه اتوبوسراني گسترده‌اي مناطق مختلف را به هم وصل مي‌كند. تاكسي هم در مراكز تجاري و توريستي به وفور يافت مي‌شود. يك سيستم مترو يا راه‌اهن زيرزميني هم مركز شهر را به منطقه تجاري متصل مي‌كند. همچنين چند رشته راه آهن ارتباط شهر را با مناطق حومه برقرار مي‌سازد. براي سهولت در امر رفت و آمد خودروها، مهندسين شهرسازي تدابيري انديشيده‌اند و تونل‌هاي زيادي با گذر از كوه‌هاي اطراف شهر ارتباط مناطق مختلف را ميسر مي‌سازند. يكي از بزرگترين آن‌ها تونل بزرگراهي «آندره ربوساس» است كه با گذر از رشته كوه «سرا دا كاريكا» ارتباط مناطق شمالي و جنوبي شهر را آسان ساخته است.
يك پل بزرگراهي 14 كيلومتري هم كه پل ريو – نيتروي نام دارد بر روي خليج گوانابارا كشيده شده تا ارتباط شهر ريو را با شهرهاي نيتروي و سائوكونسالو در شرق خليج گواناباوا برقرار سازد.
شهر ريو از طريق راه‌آهن و بزرگراه به خوبي با ديگر مناطق برزيل در ارتباط است. بندر ريو هم دومين بندر بزرگ برزيل است.
دو فرودگاه مهم شهر ريو عبارتند از: يكي فرودگاه سانتوس دومونت در شرق مركز شهر كه تعدادي از پروازهاي به مقصد سائوپائولو از آن انجام مي‌شود و ديگري فرودگاه بين‌المللي گالئائو كه در 20 كيلومتري شمال مركز شهر ريو و بر جزيره گورنادر قرار گرفته و يكي از بزرگترين فرودگاه‌هاي برزيل به حساب مي‌آيد و ارتباط هوايي مناطق مختلف داخل و خارج كشور را با شهر ريو برقرار مي‌سازد. پروازهاي بين‌المللي زيادي از اين فرودگاه انجام مي‌شود‌.

مسائل امروز
ريو يكي از زيباترين شهرهاي برزيل است. اما در حاشيه‌هاي آن زاغه‌نشين‌هايي كه سراشيبي تپه‌هاي مشرف بر شهر را در برگرفته‌اند، بيش از 20 درصد جمعيت شهر را در خود جاي داده‌اند. اين زاغه‌نشينان در شرايط خطرناكي از فقدان حداقل امكانات رفاهي و بهداشتي زندگي مي‌كنند. بيكاري و فقر شديد اين گروه سبب ارتكاب جرم‌هاي سنگين شده كه دولت را نگران كرده است‌.