68 نفر از هم‌وطنان كشته شدند

اي‌كاش، اي‌كاش و اي‌كاش، يك گوش فلسفي مي‌يافتم و فرياد برمي‌آوردم…فرياد برمي‌آوردم…و فرياد برمي‌آوردم…

“به ما تجاوز كنيد، ما خوشمان مي‌آيد.”

 و او مي‌دانست كه من از چه مي‌نالم.

و او مي‌فهميد كه ما  “چگونه خوش داريم بي‌صفتي را كه بي‌سيرتمان مي‌كند.”

پي‌نوشت: غلط كردم كه در متن پاييني نوشتم كه “من خوشبختم…”

دیدگاه ها

  1. *

    با سلام.
    فریادهایی که در نطفه خفه می شوند، رو ی سینۀ مان سنگینی می کنند. گاهی آدم با وجود نفسهای عمیقی که می کشه، احساس میکنه باز هم هوا رو کم داره. اِی ی ی ی ی … .
    با آرزوی سلامتی و موفقیت

  2. سمیرا یحیایی

    کاشکی کاشکی کاشکی قضاوتی
    قضاوتی
    قضاوتی
    در کار
    در کار
    در کار…
    اون وقت راحت واسه خوشبختی و بدبختی مون تصمیم می گرفتیم . تو گاهی دیوانه ای علت این بخت و نحس مدام همینه به گمان ام به این وبلاگ من هم سری بزن آرش

  3. مهدی فتوحی

    من درست نفهمیدم منظورت چیست….. به هرحال زیاد تعجب نمی کنم اگر فریادت به آسمان بلند شود از بی همدلی….. می توانم از سهراب برایت نسخه بپیچم:
    صبور باش و تنها و سر به زیر و سخت….
    ولی می دانم که بی فایده است.
    پس از زبان شاملو همدلانه با تو می گویم:
    جاودانه شدن را به درد جویده شدن تاب آر…..

  4. فرزانه

    آرش جان گاهی وقت ها دست ما نیست. به قول استاد بیضایی اتفاق خودش نمی افته. اما به هر حال می دونم بین خوبی و بدی، شادی و غم و خوشبختی و آوار تنها یک نفس فاصله است. زندگی می گذره.

  5. آزاذه

    و چگونه فراموش می کنیم تاریخی را که خود نیز بخشی از آن بوده ایم .
    با چگونه …..جملات زیادی می توان ساخت
    صرف نظر کردم
    شاید فراموش کنم همه آن چیزهایی را که می دانیم و می دانند .می بینیم و می گذرند ….

  6. الهام تقوی

    قصه امروز و دیروز نیست سالیان سال است که تکرار می شود و ما از تکرار مکررات است که می رنجیم!قصه فردا نیست فردا هم می آید و اگر باز تکرار شود رنجیده ایم!
    و سکوت ما خود رنجی است پایان ناپذیر!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *