باز هم سفر به چهار محال و بختیاری

در یک تور سه روزه، به عنوان راهنما به استان «چهار محال و بختیاری» سفر کردم. موضوع قابل توجهی برای تعریف کردن وجود ندارد. با این حال:

فرشاد تهمورثی، امیرحسین جعفری و بنده با دو دوستگاه اتوبوس از طرف دفتر خدمات مسافرتی مارکوپولو، حدود ۷۵ مسافر را برای یک سفر سه‌روزه به استان چهارمحال و بختیاری هدایت کردیم. در راه رفت از قم – سلفچگان – گلپایگان – خوانسار – داران و چادگان عبور کردیم و به شهرکرد رسیدیم. اولین مکانی که برای بازدید توقف کردیم، ارگ گوگد در نزدیکی شهر گلپایگان بود. فرشاد در حال توضیح دادن است. آن استادی که دست‌هایش را در جیب کرده و موهایش سپید است، کسی نیست جز “پرویز بهرام”، گوینده‌ی نام‌آشنای رادیو که همه‌امان صدایش را شنیده‌ایم. مردی است به غایت کم‌حرف و صمیمی. 

چایخانه ارگ گوگد در قاب آینه

نمایی از ارگ گوگد

نمایی دیگر

این عکس را در پارک “سرچشمه” خوانسار گرفتم.

در اطراف سد زاینده‌رود در نزدیکی شهر چادگان، تفرجگاه خوبی هست.

زاینده‌رود

هتل آزادی شهرکرد

حتما می‌دانید که بختیاری‌ها بر روی قبر بزرگان و جوانمردانشان تندیس شیر سنگی می‌گذاشتند. شیر در میان بختیاری‌ها نماد شجاعت است و به اعتقاد «مهرداد بهار»، حافظ شخص متوفی. نماد شیر علاوه بر این تندیس‌ها، در قالی و گلیم و گبه‌هایی که بختیاری‌ها می‌بافند دیده می‌شود.

در کتاب «نماد در فرهنگ بختیاری» نوشته‌ی «حسین مددی» از قول «لایارد» آمده است: “لرها (بختیاری‌ها) عقیده دارند که شیرها به دو نوع مسلمان و کافر تقسیم شده‌اند. نوع اول دارای رنگی گندمگون و زرد روشن و نوع دوم قهوه‌ای رنگ با یال و پشت سیاه. آنان معتقدند که اگر کسی مورد حمله شیر مسلمان واقع شود باید کلاه خود را از سر بردارد و در نهایت ادب و خضوع او را به نام «علی» قسم دهد که وی را ببخشد و این کلمات را بگوید: ای گُروٍه‌ی علی مو بنده‌ی علی‌اُم، زٍ خین مو بگذر. یعنی: ای گربه‌ی علی من بنده‌ی علی هستم، از خون من بگذر. شیر با شنیدن این درخواست پی کار خود خواهد رفت. اما اگر شیر کافر باشد، توجه نخواهد کرد… هنوز هم در مراسمی سنتی هنگامی‌که شخصی دچار ضعف و سستی شود، او را از زیر تنه‌ی شیر سنگی عبور می‌دهند. زیرا بر این باورند که ترسش خواهد ریخت. و یا هنگامی‌که فردی دچار سیاه‌سرفه می‌شود، زیر تنه‌ی شیر سنگی گودالی کنده پر از آب می‌کنند و بیمار را وادار می‌کنند که از آن بنوشد تا سلامتی‌اش را بازیابد…”

به این می‌گویند «مافِه». یک مکعب سنگ‌چین شده است که طول و عرض و ارتفاعش در حدود یک متر و نیم است. «مافه» در واقع یک بنای یادبود برای شخص متوفی و نمادی برای برگزاری آیین‌های سوگواری (کُتل) است. بختیاری‌ها، «مافه» را بعد از هفتمین روز وفات می‌سازند. مکانی که «مافه» را می‌سازند و آیین «کُتل» را اجرا می‌کنند، «مافه گَه» نام دارد.  تعدادی از این «مافه‌ها» را در مسیر آبشار «شیخ علی‌خان» به روستای «سرآقاسید» می‌توان دید.

این‌جایی که امیرحسین جعفری به گروه مسافران هندوانه می‌دهد، در نزدیکی چشمه دیمه (سرچشمه‌ی زاینده‌رود) است.

دیدگاه‌ها

  1. س-الوندي

    همراه بودن با شما در این سفر کسب افتخاری برای همه ما بود امیدوارم سفرهای بیشنری را با شما همراه باشیم . ممنون از زحمات فراوان شما.
    س-الوندی
    …………………………………………………….
    جواب: سلام. ارادتمندم قربان.

  2. مهران شهرستاني

    سلام
    چه خوب بود ندایی می دادید که شما رو در استان چهارمحال و بختیاری همراهی می کردم.
    ……………………………………………….
    جواب: ببخشید. امیدوارم دفعه‌ی دیگه این اتفاق بیفته.

  3. nabavi

    همسفر بودن با انسان با معلوماتی مثل شما به سفر ما معنای عمیقی بخشید

    ما به افرادی چون شما بسیار نیازمندیم…..
    …………………………………………………………………….
    جواب: سلام و سپاس از شما.

  4. امیر حسین جعفری

    سلام خدمت اقای جعفری البته اقای امیر حسین جعفری
    شاید از خودتون بپرسی من کی هستم
    اینجانب امیر حسین جعفری ساکن گلپایگان (همونجا که ارگ گوگد داره)کارشناس عمران متولد فروردین ۱۳۶۱
    من داشتم اسم خودمو سرچ میکردم که اشنا شدم با این مکان
    دوست دارم با همتای اسمی خودم اشنا بشم
    البته اگه بتونم بدم نمیاد با هم سفر کنیم
    دوستار شما جعفری
    ……………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام.

  5. سیما سلمان‌زاده

    زنده‌باد
    همین نکته شیر کافر و مسلمان کلی نکته جذاب داشت و خیلی هم قابل توجهه!!!
    ………………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. سپاس که مطالعه کردید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *