امین‌العلما

اسمش «شیخ حسن» بود.

هم قرآن و روضه می‌خواند، هم در مجالس شادمانی هنرنمایی می‌کرد.
به دربار ناصرالدین شاه راه یافت و در دوره مظفرالدین شاه، محمدعلی شاه و احمد شاه دلقک دربار بود.
لقب «شیخ شیپور» داشت، به این سبب که با دهانش و بدون ابزار خاصی، مانند شیپورزن‌ها، شیپور می‌زد. پس از سفرش به مکه به «حاجی شیخ شیپور» معروف شد.
در اواخر عمر به لقب «امین‌العلما» دست یافت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *