ماه…
آه…
ه.ه.ه…
……………………………………………………………….
پي‌نوشت، براي كساني كه متوجه نشدند:
1- اين نوشته كوتاه با عنوانش معنا مي‌يابد.
2- ماه در آسمان افزاينده و كاهنده است و در اين‌جا فقط به كاهندگي آن اشاره شده است (با توجه به عنوان) و از حروف به ترتيب كاسته شده.
3- در اين نوشته، عشق مثل ماه تصور شده كه كم‌كم كاسته مي‌شود و از آن فقط حسرت و آه باقي مي‌ماند و در آخر تلخ‌خندي مي‌شود مضحك، گسسته و تكراري.
دیدگاه‌ها
آرش عزیز تمام پدیده های این جهان در جاگاه واقعی شان، از آن تو هستند. ماه با تمام هلال و بدرش زیباست و با این حرکت پریودیکش تو را حیران و عاشق می کند. از تو نیست که ماه را به ستاره ای سو سو زن در دور دستها تبدیل کنی.
تو در فاصله ای تعریف شده از ماه قرار داری چرا که امنیت و حضور هم تعریف دارد. از دست دادن، عدم و نیستی وجود ندارد. در هر ماهیتی که باشی باز هم هستی و فقط هستی معنا دارد.
به قول سهراب ” چشم ها را باید شست…. جور دیگر باید دید……..”
عشق تمرینی است برای دوست داشتن
گذر از خود برای او
اونوقت دیگه کاستی مطرح نیست
…………………………………………………………………………………………………………
جواب: سلام. شاید.
سلام
حیف این نوشته رو دیر دیدم و خواندم شاید قبلا خوانده بودم و واقعیت این نوشته رو نفهمید ه بودم بهر حال……
در مورد من که طبق نوشته تو صدق کرد
………………………………………………………………………………………………………….
جواب: سلام. زنده باشی.