دلوس: اروپا 24

فقط كافي است كه 15 يورو براي بليط رفت و برگشت كشتي بدهيد و با صرف وقت 35 دقيقه، از جزيره «ميكونوس» (جايي كه ما الان اقامت داريم) به «دلوس» Delos برويد. شايد حتي به ذهنتان هم خطور نكند، جزيره‌‌‌اي صخره‌اي و چنان خشك (قبلا خشك نبوده) كه فقط يك درخت نخل در آن مي‌توان يافت و تنها 5 كيلومتر طول و 1300 متر عرض دارد، نه تنها سه هزاره تاريخ آشكار و پنهان دارد بلكه مقدس‌ترين مكان يونان باستان به شمار مي‌رود. شايد از تقدس جزيره بتوان به اين قانون اشاره كرد كه زنان آبستن براي زايمان مي‌بايست آن را ترك كنند و به جزيره‌ي كوچك ديگري در نزديكي بروند و بعد از زايمان دوباره به جزيره برگردند.
دو تن از خدايان يونان باستان، آپولو و آرتميس در اين‌جا تولد يافته‌اند. اين جزيره هم‌اكنون مسكوني نيست ولي آثاري از 2500 سال پيش كه اولين ساكنان جزيره در آن سكني گزيدند يافت مي‌شود.
در سال 1872 اولين كاوش توسط فرانسوي‌ها در اين جزيره انجام شد و البته هنوز هم كاوش‌ها ادامه دارد. در سال 1990 ميلادي اين جزيره به عنوان يك سايت تاريخي منحصر به فرد در فهرست يونسكو به ثبت رسيد.
قيمت ديدار از جزيره 5 يورو است و وقتي كه وارد آن مي‌شويد يك نقشه راهنما به شما مي‌دهند كه از يك تا صد شماره گذاري شده و مسير حركت در جزيره را به شما نشان مي‌دهد. اين بدان معني است كه 100 اثر تاريخي در اين جزيره وجود دارد، در اين جزيره‌ي كوچك.
دلوس يك بار توسط ميتراداتيس و ديگر بار توسط دزدان دريايي تخريب و غارت شد و بعد از ظهور مسيحيت و كم‌ارزش شدن خدايان يونان باستان، كم‌كم مردم از اين جزيره مهاجرت كردند و ديگر كسي در آن زندگي نمي‌كند. حتي اقامت شبانه در اين جزيره براي گردشگران ممنوع است. براي ديدن آثار 2:30 تا 3 ساعت وقت لازم است.

چند بخش و چند اثر جزيره دلوس را نام مي‌برم و چند مورد را هم با عكس مرور مي‌كنيم:
بندر تجاري، بازار، معبد آرتميس، درياچه مقدس (هم‌اكنون خشك شده)، چندين خانه متعلق به افراد متمول آن زمان‌ها، موزه، معبد هرا، محلي براي ورزش و مسابقات اسب دواني،…

بندري كه روزگاري بندر مقدس «دلوس» خوانده مي‌شد. جزيره‌اي كه در سمت راست تصوير مي‌بينيد، جزيره دلوس نيست، بلكه همان جزيره‌اي است كه زنان آبستن مي‌بايستي به آن‌جا بروند تا زايمان كنند.

دلوس و آثار متعلق به 2500 سال پيش

دلوس و آثار باستاني

آن شيرهاي سفيد در آن دورتر، روزگاري حافظ جزيره‌ي مقدس بودند و امروز از آن روزگاران كسي باقي نمانده. امروز اين گربه‌ي سياه حفاظت مي‌كند از اين شيرهاي سنگي. 

شيرهاي سنگي حافظ جزيره

آن نخل تنها درخت جزيره است كه در وسط درياچه مقدس روييده. امروز از آن درياچه‌ي بارور نخلي نابارور روييده. اين دختر هم تا من را ديد به سراغم آمد و فندك خواست. گفتم فندك ندارم اما تركيب موهايت با نخل را مي‌پسندم.

كوزه‌هاي شكسته، ستون‌هاي پير.

بدون شرح

بدون شرح

نقاشي‌هايي كه از آن دوران به دست آمده و در موزه دلوس نگهداري مي‌شوند.

همان توضيح قبل

سرديس‌ها در موزه دلوس

موزائيك‌

بدون شرح

مجسمه‌اي است مربوط به 2500 سال قبل، اما با تركيبي كه پيدا كرده به نظرم خودش يك جور هنر مدرن به حساب مي‌آيد.

معبد ازيريس در دلوس. بله اشتباه نكرده‌ام، در دلوس معبد ازيريس (از خدايان مصري) و برخي از خدايان سوريه‌اي هم وجود دارد. يوناني‌هاي آن دوران بيش‌تر از دوران امروز ما روشنفكر بودند.

براي رفتن به بالاترين نقطه جزيره، چنين راهي را طي كرديم.

دلوس از فراز تپه‌اي كه حدود 330 متر از سطح دريا ارتفاع دارد و بالاترين نقطه جزيره محسوب مي‌شود.

زاويه‌اي ديگر از فراز

اين‌جا ديگر بالاترين نقطه‌اي بود كه مي‌شد به آن پا نهاد و من به جاي همه‌ي شكست‌هايي كه از يونان خورديم رفتم آن بالا.

دلوس از فراز

سالن تئاتر متعلق به 2500 سال پيش

سيستم جمع‌آوري آب باران و آب‌رساني به نقاط جزيره

موزائيك و نقش دلفين

سمت چپ، مجسمه‌ي كلئوپاتراست، در مورد سمت راستي چيزي نمي‌دانم.

نقش‌هاي فاليك بسياري را بر روي گلدان‌هاي يونان باستان مي‌توان ديد. اما اين مجسمه‌ها در دلوس هستند.

بعد از ديدار از دلوس به ميكونوس برگشتيم تا تني به آب مديترانه بزنيم. در راه اين گربه را ديديم كه خواب قيلوله مي‌كرد.

جوري عكس گرفتم كه نامحرم پيدا نباشد.

اين را براي تبليغ در بانك مسكن يونان گرفتم.