در تكميل نوشته قبل…

به خدا اگر نبود توان نوشتن. مي‌مردم اين شب‌ها از هجوم انديشه‌ها…

اي كاش صبح نيايد.

دیدگاه‌ها

  1. آناهيتا

    منم نظر بايزيد رو دارم, راز خود با هیچ کس مگوی .همه انسانها تقريبا احساس هاي مشتركي
    دارند ولي در ظاهر پنهان مي كنند و تنها كساني محكوم مي شن كه احساسات خودشون رو بيان مي كنند .به نظر من رازها و احساساتمون رو بايد در درون صندوقچه دلمون پنهان بكنيم و يا فقط براي خودمون بنويسيم .از مطالب بسيار جالبتون هم ممنونم من بيشتر مطالبتون رو خوندم .

  2. لیلا

    سلام
    یه دیالوگی هست
    تو فیلم شب‌های روشن که میگه:
    “روزها فکر کردن فایده نداره!
    صدا و نور و شلوغی، مزاحمِ خیالبافیِ آدمه!
    باید صبر کرد تا شب بشه…”
    ………………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. جالبه.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *