در تکمیل نوشته قبل…

به خدا اگر نبود توان نوشتن. می‌مردم این شب‌ها از هجوم اندیشه‌ها…

ای کاش صبح نیاید.

دیدگاه‌ها

  1. آناهيتا

    منم نظر بایزید رو دارم, راز خود با هیچ کس مگوی .همه انسانها تقریبا احساس های مشترکی
    دارند ولی در ظاهر پنهان می کنند و تنها کسانی محکوم می شن که احساسات خودشون رو بیان می کنند .به نظر من رازها و احساساتمون رو باید در درون صندوقچه دلمون پنهان بکنیم و یا فقط برای خودمون بنویسیم .از مطالب بسیار جالبتون هم ممنونم من بیشتر مطالبتون رو خوندم .

  2. لیلا

    سلام
    یه دیالوگی هست
    تو فیلم شب‌های روشن که میگه:
    “روزها فکر کردن فایده نداره!
    صدا و نور و شلوغی، مزاحمِ خیالبافیِ آدمه!
    باید صبر کرد تا شب بشه…”
    ………………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. جالبه.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *