خيلی كوتاه، كمی ادبی به صداقت درد ندیدم هرگز توسط آرش نورآقائی در چهارشنبه, دسامبر 14, 2011 روحم، و بوی هر دَم تازه، و این تازهدَم، تازیانه، پینوشت: این نوشته، نقطهی آخر خط ندارد، تنها ویرگولهایی برای تکرار، نوشتهی قبلی نوشتهی بعدی نوشته‌های مرتبط خيلی كوتاه، كمی ادبی موزهشعر خيلی كوتاه، كمی ادبی داد و ستد خيلی كوتاه، كمی ادبی بیجا
یک غریبه 14 دسامبر 2011 در 10:14 ق.ظ مثل کرگدن تنها باش و سفر کن …………………………………………………………………………………………………… جواب: سلام. فکر بسیار خوبیه.
علی میرفتاح 15 دسامبر 2011 در 12:39 ق.ظ زیباست ………………………………………………………………………………………………………… جواب: سلام. ارادتمندم.
بیرایکی 15 دسامبر 2011 در 2:09 ق.ظ “یک غریبه” ازت خوشم اومد. کامنتت خوشمزه بود و متفاوت… …………………………………………………………………………………………….. جواب: سلام. سپاس.
حامی 7 ژانویه 2012 در 12:36 ق.ظ « روح ام , . . . بسا تاريکیِ ديرپايش را می خواهد، فهم نابودن، نهان بودن و معماوار بودنش را؟ زيرا می داند، چه را نيز به کف خواهد آورد؛ بامدادِ خود، رستگاریِ خود، سرخیِ سپيده‌دمانِ خود را…» (فريدريش نيچه ــ از کتاب سپيده‌دمان ) ……………………………………………………………………………………………………………………… جواب: سلام.
Masi 27 ژانویه 2021 در 3:50 ق.ظ آدم ها عبارتند از حرف هایی که نتوانسته اند بهم بزنند با مکث های طولانی با نقطه های آخر خط که تازیانه است ….. ……………………………………………………………………………………………. جواب: سلام. سپاس.
دیدگاه‌ها
مثل کرگدن تنها باش و سفر کن
……………………………………………………………………………………………………
جواب: سلام. فکر بسیار خوبیه.
سلام. چه تلخ شده!!
زیباست
…………………………………………………………………………………………………………
جواب: سلام. ارادتمندم.
“یک غریبه” ازت خوشم اومد. کامنتت خوشمزه بود و متفاوت…
……………………………………………………………………………………………..
جواب: سلام. سپاس.
« روح ام , . . . بسا تاريکیِ ديرپايش را می خواهد،
فهم نابودن، نهان بودن و معماوار بودنش را؟
زيرا می داند، چه را نيز به کف خواهد آورد؛
بامدادِ خود، رستگاریِ خود، سرخیِ سپيده‌دمانِ خود را…»
(فريدريش نيچه ــ از کتاب سپيده‌دمان )
………………………………………………………………………………………………………………………
جواب: سلام.
آدم ها عبارتند از حرف هایی که نتوانسته اند بهم بزنند
با مکث های طولانی
با نقطه های آخر خط
که تازیانه است …..
…………………………………………………………………………………………….
جواب: سلام. سپاس.