خيلی كوتاه، كمی ادبی شمع شعر توسط آرش نورآقائی در دوشنبه, مرداد 20, 1404 هر بامداد شاخهٔ شعرم را با شعاع نور خورشید سیراب میکنم. پر از شور میشود و شیرین میخندد، شوق میکند و شکوفه میدهد. وانگاه یک شقایق شیدا میروید از آن، که شمعِ شب میشود و شورش دلی را به شمیم مویی و شانهٔ امنی مشتاق میکند. نوشتهی قبلی نوشتهی بعدی نوشتههای مرتبط خيلی كوتاه، كمی ادبی گذشت! خيلی كوتاه، كمی ادبی میروم خيلی كوتاه، كمی ادبی تمام ماجرا