آرشیو ‘سفرهاي چين’

۲۲۰+۱

پنجشنبه ۲۸ مرداد ۱۳۸۹

در این یک‌ماه میزبان حدود ۲۲۰ نفر از هم‌وطنانم در کشور چین بوده‌ام. مسافرانم از نوزاد تا کهن‌سال بودند و هر کدامشان حرفه‌ای داشتند متفاوت از دیگری. از کردستان و کرمانشاه و خراسان و اصفهان و گیلان و مازندران و خوزستان و هرمزگان و ایلام و … مسافر داشتم با اخلاقیات مختلف.

حالا و بدین‌وسیله از همه‌ی مسافرانم به خاطر ایجاد فرصت برای تجربه‌ای جدید، سپاسگزاری می‌کنم. از یک نفر دیگر نیز به خاطر اعتمادی که به بنده داشت و فرصت این سفر را برایم به وجود آورد تشکر ویژه دارم. از سعید فکری متشکرم. 

به برخی از دوستانم قول دادم عکس‌های بیشتری از سفر و همچنین نمایشی که در شهر هانگجو برگزار می‌شود در سایت قرار دهم. این هم اطاعت امر:

ادامه مطلب …

فرهنگ «دایورت»

دوشنبه ۲۵ مرداد ۱۳۸۹

چون همه‌اش تکرار بود در این سفر خیلی عکس نگرفتم. با این حال گاهی که حس و حالی دارم…

این‌جا بخشی از شهر شانگهای است که از پنجره‌ی اتاقم پیداست.

چین فقط ۷% زمین‌های زراعی دنیا را در اختیار دارد درحالی که باید به یک‌پنجم مردم دنیا نان بدهد. بنابراین گاهی می‌بینیم که در پشت‌بام خانه‌ها گیاهان را کشت می‌کنند.

۱۶ آگوست روز «ولنتاین» چینی‌هاست.

بدون شرح

عشاق دیرینه در روز ولنتاین. البته این رقص هر روز عصر در خیابان «نانجینگ» برقرار است.

بدون شرح

در سفرهای خارج از کشور معمولا هر توصیه‌ای که به مسافرانم می‌کنند، «دایورت» می‌کنند و جالب این‌که همه‌ی بلاهایی که پیش‌بینی می‌کنم به سرشان می‌آید. به طور مثال تقریبا در این یک ماه، در همه‌ی گروه‌ها کسانی بوده‌اند که یا چیزی را گم کرده‌اند‌ یا جا گذاشته‌اند‌ و البته که بنده قبل از حرکت همیشه ازشان می‌پرسم که “چیزی جا گذاشته‌اید یا نه” و آن‌ها هم همیشه طوری به من نگاه می‌کنند که به سلامت عقلی خودم به خاطر طرح این سوال احمقانه شک می‌کنم. امروز هم به مسافرانم گفتم “اگر در خیابان نانجینگ خانمی به سراغتان آمد و گفت با هم برویم قهوه بخوریم، نروید.” گفتم “جان مادرتان نروید.” یکی از مسافران که پیرو سرسخت فرهنگ کهن «دایورت» بود و همیشه سوال‌هایی می‌پرسید که دقیقا یک دقیقه قبل من توضیحش را داده بودم، به دنبال یکی از همین خانم‌ها رفت و وقتی بنده درگیر کارهایم بودم تلفن زد که “کجایی، بیا به دادم برس که ۵۰۰ دلار برای خوردن یک آبجو و چند لیوان مشروب سرکیسه‌ام کرده‌اند.” گفتم “عزیز خارج‌رفته‌ی دنیا دیده‌ی من، حالا دایورت کن.”

وقتی‌که تجربه یعنی زرشک

چهارشنبه ۲۰ مرداد ۱۳۸۹

در این سه هفته که در چین هستم هر هفته پذیرای ۵۰ الی ۶۰ مسافر بوده‌ام. بنابراین سعی کردم تمام مواردی که احتمال دارد برنامه‌‌های تور را دچار اخلال کند بررسی کنم، علاوه بر آن زمان‌ اجرای هر یک از گشت‌ها را به دست آوردم و نهایتا علت تاخیر مسافران در شرایط مختلف را پیش‌بینی کردم. حالا هر روز و قبل از هر برنامه تذکرات لازم را به مسافرانم گوشزد می‌کنم تا کمترین اتلاف وقت و انرژی را داشته باشیم. با این حال…

از مسافرم پرسیدم: چرا دیر آمدی، آن‌هم در روزی که باید به سمت فرودگاه برویم و وقت برایمان ارزش دارد. می‌گوید: چه کار کنم؟ دستشویی ۵ دقیقه وقت می‌گیرد و حمام هم ۱۵ دقیقه. فقط مات به صورتش نگاه کردم.  

بی‌خیال… چند عکس با سوژه‌های تکراری ببینیم:

            

بدون شرح

بدون شرح

بدون شرح

بدون شرح

بدون شرح

بدون شرح

بخشی از نمایش سلسله‌ی سونگ

بدون شرح

هانگزو

پنجشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۸۹

هانگزو یکی از زیباترین شهرهای چین است. دختران چینی آرزو دارند شوهری از اهالی هانگزو نصیبشان شود، چون معتقدند در این شهر زن‌ها فرمان می‌رانند و مردها اطاعت می‌کنند.

«یوان» واحد پول چین است. وقتی من برای اولین بار حدود ۴ سال پیش به چین آمدم، هر یوان حدود ۱۲۰ تومان بود و حالا حدود ۱۶۰ تومان می‌ارزد. به هر حال آن‌چه در تصویر می‌بینید طرح پشت اسکناس ۱ یوانی است که west lake و سه پاگودای (پاگودا‌ها گونه‌ای از بناهای مذهبی بوداییان است) درون دریاچه را نشان می‌دهد. در پانزدهم ماه آگوست هر سال وقتی که ماه کامل در آسمان دیده می‌شود، مردم قایق کرایه می‌کنند و به این محل می‌آیند تا شاهد ۳۳ ماه کامل باشند: ۱ ماه در آسمان است و انعکاس آن در آب می‌شود ۲ تا ماه کامل. از طرفی هر یک از این ۳ پاگودا ۵ سوراخ دارد که با هم می‌شود ۱۵ و با انعکاسشان در آب می‌شوند ۳۰ که با ۲ تا ماه قبلی به عدد ۳۲ می‌رسیم. قلب را هم ۱ ماه حساب می‌کنند و بنابراین ۳۳ ماه کامل را مردم در یک شب درک می‌کنند. قابل ذکر است که عدد ۳۳ برای بوداییان، مسیحیان، زرتستیان و مسلمانان مقدس است.

بخشی از west lake: در چین ۳۶ دریاچه به نام west lake وجود دارد که زیباترین آن‌ها را در هانگزو می‌بینیم. چون دریاچه در بخش غربی شهر واقع شده این نام برایش انتخاب کرده‌اند.

نمی‌دانم متوجه داستان شدید یا نه، ولی درختانی که در نزدیکی west lake قرار دارند با نورافکن در شب روشن می‌شوند. چینی‌ها برای این‌که منظر درخت را با کابل‌های برق زشت نکنند از محافظ‌هایی استفاده کرده‌اند که شبیه به پیچک است و کابل‌ها را از درون آن‌ها عبور داده‌اند.

میوه‌ی گل نیلوفر که خوردنی و البته خوش‌مزه است. اگر یادتان باشد در سفر اندونزی هم میوه‌های گل نیلوفر را نشانتان دادم.

باغ گل در نزدیکی west lake

این جاده در میان west lake و flower garden واقع شده و چینی‌ها معتقدند اگر یک دختر و پسر دست در دست هم همه‌ی این جاده‌ی ۷/۲ کیلومتری را بپیمایند، دختر نهایتا همسر پسر می‌شود.

هانگزو پایتخت سلسله‌ی «سونگ» بوده. امروزه یکی از جذابیت‌های هانگزو، به خاطر شهرکی است که نمایش سلسله‌ی سونگ در آن اجرا می‌شود. این‌جا که من از خودم یک‌دستی عکس انداخته‌ام، در تالار آیینه‌ی این شهرک است.

انواع بازی‌ها و تفریحات را در همان محل برگزاری نمایش سلسله‌ی سونگ می‌توان تجربه کرد. 

فضای هانگزوی دوران سونگ را بازسازی کرده‌اند.

همان توضیح بالا

در هر گوشه‌ی این شهرک، رقص و موسیقی و نمایش و شعبده‌بازی و اکروبات و … برپاست.

وقتی اولین مرتبه به چین آمدم، تنها آرزویم برای برگشت به چین دیدار دوباره از نمایش سلسله‌ی سونگ بود. فکر کنم همین تعریف کافی است.

بخشی از نمایش سلسله‌ی سونگ

همان توضیح بالا

در این نمایش از افسانه و افسون و تاریخ و دین و طبیعت هانگزو بدون هیچ کلمه‌ای سخن‌ها گفته می‌شود.

بدون شرح

چای سبز سوغات هانگزو و بامبو اساس صنعت این شهر است.

بدون شرح

باقی می‌مانم آیا؟

دوشنبه ۱۱ مرداد ۱۳۸۹

دارم سعی می‌کنم که «سفر» اتفاق بیفتد، در خودم و در آن‌هایی که همراهم می‌شوند.

 

شیشه‌ی اتوبوس: این تبلیغ خود پراکنده‌ی من است که می‌دانم ممتد شده‌ است برای ویرانی محتوم.

روغن شناور در کف خیابان نانجینگ شهر شانگهای: و مسافران چقدر غبطه می‌خورند به زندگی من و نمی‌دانند.

مرد سر و گردنش را در سطل زباله کرده و می‌گردد. زن منتظر است که زباله‌ای بیاندازد و این شاید امید تازه‌ای برای آن مرد باشد. و در کف خیابان خیس از باران، لوگوی زرد مک‌دونالد پیداست.  

درباره‌ی چین

جمعه ۸ مرداد ۱۳۸۹

قبلا در موارد مختلف اطلاعاتی از کشور چین ارائه کرد‌ه‌ام و تصمیم داشتم در این سفر یک‌ماهه بیش‌تر از این کشور درک کنم و بنویسم. اما با توجه به کمبود وقت و زیاد بودن کارهای روزانه و امور تمام‌نشدنی مربوط به مسافران، فکر نمی‌کنم بتوانم به این هدف دست پیدا کنم. با این حال:

ادامه مطلب …

EXPO 2010

جمعه ۲۸ خرداد ۱۳۸۹

امروز روز آزاد گروه مسافرانم بود. بنابراین به منظور درک نمایشگاه EXPO 2010 که به مدت شش ماه در شهر شانگهای برقرار است، از هتل بیرون رفتم. به گفته‌ی مسئولان نمایشگاه، هر روز حدود ۳۵۰ تا ۵۰۰ هزار نفر از نمایشگاه بازدید می‌کنند. قیمت بلیط ورودی به ازای هر نفر، ۱۶۰ یوان، یعنی حدود ۲۳ دلار است. با این داده‌ها، خودتان درآمد نمایشگاه را محاسبه کنید. بعد از المپیک ۲۰۰۸ پکن، این بزرگترین اتفاق از این‌گونه در کشور چین است. نمایشگاه اکسپو ۲۰۱۰ تمام هتل‌های شانگهای را پر کرده است.

ادامه مطلب …

نانجینگ استریت

چهارشنبه ۲۶ خرداد ۱۳۸۹

تنها چند عکس:

بدون شرح

بدون شرح

بدون شرح

بدون شرح

برای تغییر ذائقه

سه شنبه ۲۵ خرداد ۱۳۸۹

چند عکس از این سفر چین ببینید:

این کشتی در قرن نوزدهم به دستور ملکه «سی‌شی» از مرمر ساخته شده و در دریاچه «کاخ تابستانی» نگهداری می‌شود.

کاخ تابستانی: پکن

چانگ چِنگ

حدود دو ماه پیش معبد «بوربودور» را در اندونزی دیدم و حالا در WORLD PARK پکن می‌بینمش.

این را که می‌بینم به یاد سریال PRISON BREAK می‌افتم.

بدون شرح

تروا

هندو - مسلمان

بدون شرح

بدون شرح

بدون شرح

بدون شرح

بدون شرح

 

سفر به چین: پکن ۲ و ۳ و ۴: آخرین بخش

جمعه ۶ فروردین ۱۳۸۹

گزارش تصویری:

ادامه مطلب …