خیلی زود دیر است

قرار بود از او فیلم بسازیم اما “مجتبی گهستونی” خبر داد که:

“خدیجه آزمون” قدیمی‌ترین بانوی آهنگر کشور در سن ۸۹ سالگی در “رامهرمز” درگذشت.

این بانو سازنده کلیه وسایل کشاورزی از قبیل داس، تیشه، تبر، کلنگ و غیره بود و در رشته چلنگری از سازمان میراث فرهنگی استان کارت شناسایی داشت. همچنین او در طی فعالیت خود استادکاران زیادی را به جامعه صنایع دستی ایران تحویل داده است.

وسایلی که این صنعتگر با سابقه می‌ساخت بسیار مورد استقبال مردم قرار می‌گرفت چون هم از نظر استقامت و هم ظرافت کیفیت مطلوبی داشتند.

مجتبی و بانو

بانو، “پرتو حسنی زاده” و بنده. خوشبختانه از او چند دقیقه فیلم گرفته‌ام.

“مهرک حصارکی” هم صدایش را ضبط کرده.

در سفرهای تحقیق میدانی برای نوشتن کتاب “راهنمای گردشگری خوزستان” با “خدیجه آزمون” آشنا شدیم. آن زمان قصد کردیم که برای ساختن یک فیلم از زندگی او برگردیم که متاسفانه غفلت کردیم و اینچنین شد.

فقط یک موضوع: آقا مجتبی، تا جایی که به یاد دارم وقتی ما به دیدار او رفتیم، ۸۰ ساله بود و احتمالا در زمان مرگ باید ۸۲ ساله بوده باشد نه ۸۹ ساله.

دیدگاه‌ها

  1. سارا.گل

    گاهی خیلی زود دیر می شود…
    خداییش بیامرزد…
    ……………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. بله، همینطوره.

  2. فریبا حاتم

    روحشون شاد. فکر می کنم انسان همیشه دنبال رسیدن به آنچه که باید باشه، هست. راههای زیادی رو میزنیم تا ببینیم به چی و چطوری برسیم و اینکه بدونیم اصلا اونچه که دنبالش بودیم درسته یا نه .اما انگار ایشون خودشون بودند و رسیدند.
    از شما و دوستان هم ممنون بخاطر همه این زحمتها.همین قدرشم ما نمیدونستیم.
    ……………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام.قربان شما.

  3. سارا.گل

    چه جالب من اصلا عنوان پستتون نخوندم بعدش که کامنت گذاشتم دیدم، کامنت من دقیق عنوان پست شماست…
    و چون حرف تکراری زدم..لطفا تاییدش نکنید..مرسی 🙂
    میگن این دختره یک جمله جدید نداشت از خودش بگه! :)))
    ……………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. با اجازتون تاییدش کردم. اتفاقا خوب نوشتید، مخصوصا این یکی رو. درضمن نوشته هاتون رو تو وبلاگتون دیدم. زیبا بود. موفق باشید.

  4. پریسا . ب .

    سلام ،

    خدا رحمتش کند .

    این که شما با ایشون آشنا شدین و تصاویر ایشون رو ثبت کردین ، جای شکر داره، به وسیله این تصاویر و نوشته ها من هم تونستم ایشون رو بشناسم اما حیف که به قول شما خیلی زود دیر میشه .
    ……………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام.

  5. مجتبا گهستونی

    با درود خدمت شما.ضمن تشکر از انتشار این خبر. خودتان بهتر می دانید که چنین افرادی حافظه خوبی ندارند. بعد از فوت با مراجعه به شناسنامه به قول قدیمی ها سجلی مشخص می شود که بانوی مرحوم ۸۹ ساله است.
    ……………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. زنده باد مجتبی.

  6. م.معظم

    سلام .روحشان آرام باد .شیر زن بودند ایول !
    تو ایران , همیشه بعد از مرگ ,آدمها شناخته میشوند !چرا !؟!؟!؟!؟
    …………………………………………………………………………………………………………………
    جواب: سلام. گاهی هم قبل از مرگ شناخته میشن، اما بها داده نمیشن.

  7. hossein_mn

    سلام استاد شما وظیفه خودت را انجام دادی.اینجا هم همانطوری که می دانی اتفاقی شبیه همین برای خاله نصرت در حال وقوع است.با کلی رایزنی و فشاری که آورده شده قرار شد کارگاهش را تعمیر کنند و بذایش کارت شناسایی و مهارت در رشته لبابافی صادر کنیم.حالا که همه موافقتها را گرفته ام متاسفانه خاله نصرت ۸۵ساله پیشکست جل بافی از قلعه تاریخی تقی آباد بار بسته و در منزل دخترش در شهر بر اثر بیماری بستری شده و حال خوبی هم ندارد.
    نوش دارو پس از مرگ سهراب
    …………………………………………………………………………………………………………………
    جواب: سلام. خبر خوبی نیست. امیدوارم زود بهبود پیدا کنه. سلام من رو بهش برسون لطفا.

  8. نغمه

    روحشون شاد و افسوس
    …………………………………………………………………………………………………………………………………………
    جواب: سلام.

  9. مهران

    روحش شاد
    خاطره آن روز برای من هم تداعی شد
    چنین بانوانی کشف هم که میشن، باز هم به فراموشی سپرده میشن!
    …………………………………………………………………………………………………………………………………………
    جواب: سلام. بله.

  10. سارا.گل

    ممنونم واقعا :)))
    …………………………………………………………………………………………………………………………………………
    جواب: سلام. خواهش می کنم.

  11. شهریار

    روانشان شاد
    …………………………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. روانشان شاد.

  12. سیما سلمان‌زاده

    سودای کتاب خوزستان کم‌کم داره هوش از سر میبره، کاش زودتر برسه.
    ………………………………………………………………………………………………………
    جواب: سلام. بعید می‌دونم دیگه حالی مونده باشه برای پیگیری این کتاب.

  13. Masi

    کتاب خوزستان….نمی دونم چندمین کتاب قرار هست باشه…..اما ازینکه سوداشو در سر داشتین از ته دل خوشحالم.
    شما آرزوهاتون رو محقق می کنین….شما مرد ِ دست نکشیدن هستید. تردید ندارم.
    ……………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. گاهی اینطور نیست. گاهی به دلایل بسیار نمی‌تونم کار رو به انجام برسونم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *