خيلی كوتاه، كمی ادبی شمع شعر توسط آرش نورآقائی در دوشنبه, مرداد 20, 1404 هر بامداد شاخهٔ شعرم را با شعاع نور خورشید سیراب میکنم. پر از شور میشود و شیرین میخندد، شوق میکند و شکوفه میدهد. وانگاه یک شقایق شیدا میروید از آن، که شمعِ شب میشود و شورش دلی را به شمیم مویی و شانهٔ امنی مشتاق میکند. نوشتهی قبلی نوشتهی بعدی نوشتههای مرتبط خيلی كوتاه، كمی ادبی تمام ماجرا خيلی كوتاه، كمی ادبی علائم حیاتم قبل از ختمم به تو ختم میشود خيلی كوتاه، كمی ادبی کنسرت ملی