آرشیو ‘اطلاعات کشورها و شهرهای جهان بر اساس سایت اینترنتی - گردشگری زورق’

جاکارتا

پنجشنبه ۲۵ فروردین ۱۳۹۰

جاکارتا پایتخت و قلب کشور اندونزی است.

جاکارتا با جمعیت و ترافیک زیادش، مرکز اقتصادی و سیاسی اندونزی به شمار می‌آید. این شهر به خاطر توسعه‌ی اقتصادی و بازارها و بنادر پر رونقش، مورد انتخاب مهاجرین دیگر کشورهای جنوب شرقی آسیا قرار گرفت و امروزه یکی از پرجمعیت‌ترین شهرهای دنیاست. با این‌که وقوع زلزله و فوران آتشفشان‌ها طی سال‌های گذشته، جاکارتا را برای جذب توریست با مشکل مواجه کرده، ولی جذابیت‌های طبیعی این سرزمین، قدمت معابد و کاخ‌ها، جشن‌ها و فرهنگ هندو هر سال پذیرای مسافران زیادی از همه‌جای دنیاست.

آب ‌و هوای جاکارتا استوایی است و در تمام سال هوایی گرم و مرطوب دارد، زمستان‌ها باران‌ زیاد می‌بارد ولی در فصل بهار، بادی که از روی دریا می‌گذرد، هوا را مطبوع می‌سازد. بهترین وقت سفر به جاکارتا، از آوریل تا اواسط نوامبر است؛ فقط فراموش نکنید از قبل به فکر رزرو هتل باشید، وگرنه مجبورید توی شهری پر از توریست، هر هتلی را با هر قیمتی بپذیرید.
اولین چیزی که بعد از ورود به جاکارتا خواهید دید، فرودگاه بزرگ و بین‌المللی سوکارنا هاتو است؛ فرودگاه سه تا ترمینال پروازهای داخلی و خارجی دارد و در بیست کیلومتری شمال غربی شهر واقع شده. بعد از ورود به سالن ترانزیت باید به باجه‌ی روادید رفته و اصل گذرنامه را برای درخواست ویزا تحویل دهید؛ بعد از کنترل گذرنامه، ویزا صادر خواهد شد و اگر به قصد تفریح به جاکارتا آمده باشید تا یک ماه می‌توانید در این شهر اقامت کنید.

چند تا سرویس‌دهنده‌ی تاکسی داخل سالن اصلی فرودگاه، باجه دارند. از همین‌جا می‌توانید برای رفتن به مرکز شهر تاکسی بگیرید و هزینه‌ای را که تاکسی‌متر تعیین می‌کند بپردازید. تاکسی‌هایی که بیرون فرودگاه هستند، عموماً در مورد قیمت با مسافر به توافق می‌رسند، اما ممکن است شب‌ها کرایه‌ی بیشتری طلب کنند. یکی از گزینه‌های دیگر رفتن به مرکز شهر، اتوبوس است؛ اتوبوس‌ها در جلوی ورودی ترمینال یک، هر نیم ساعت یک بار به سمت مرکز شهر، به نام میدان آزادی با برج مشهورش که سمبل جاکارتاست، حرکت می‌کنند.  بیشتر هتل‌های موردعلاقه‌ی توریست‌ها، ساختمان‌های اداری و یکی دو تا مرکز خرید بزرگ دور و بر همین میدان آزادی در مرکز شهر هستند. اگر حوصله‌ی ماندن در ترافیک و گشتن دنبال آدرس جاهای دیدنی را ندارید، همین حوالی هتل بگیرید؛ ولی اگر دنبال آرامش جاهای خلوت می‌گشتید، هتل‌های شمال جاکارتا، انتخاب بهتری هستند.

برای این طرف و آن طرف رفتن در سطح شهر، علاوه بر تاکسی و اتوبوس، اتوبوس‌های خط ویژه بهتر می‌توانند شما را از شر ترافیک نجات دهند؛ توی بعضی از محله‌های مرکز شهر هم می‌توانید سراغ باجاج‌ها ( موتورهای سه چرخ کابین‌دار) را بگیرید. بهتر است یک بار سوار باجاج بشوید، سرعت زیادشان با بدلیجات و مهره‌هایی که به در و دیوار کابین‌ها آویزان می‌کنند، تجربه‌ی بامزه‌ای است.

اولین چیزی که باید در جاکارتا به سراغش بروید، شهر مینیاتوری تامان است؛ همان‌طوری که اسمش نشان می‌دهد تمام فرهنگ و دیدنی‌های اندونزی با مجسمه‌های هنرمندانه‌ی مینیاتوری در این باغ بزرگ جمع شده است. شهر مینیاتوری تامان تا هشت شب باز است و راهنماهای زیادی دارد.
اطراف جاکارتا را به خاطر آب و هوای گرم و مرطوب، فضای سرسبز جنگل‌های استوایی پوشانده و باعث شده این شهر چندین پارک و باغ با گونه‌های کمیاب گیاهی و جانوری داشته باشد. پارک سفری جاکارتا با ١٣٠ هکتار مساحت یکی از این‌هاست؛ پارک سفری قسمتی مخصوص حیوانات وحشی و پرندگان نادر دارد که تورهای داخلی آن با اتومبیل انجام می‌شود. دیدن زندگی طبیعی حیوانات در میان درخت‌ها و گیاهان سبز جنگل، خاطره‌ی جالبی می‌سازد. در پارک سفری، می‌توانید دو تا آتشفشان دو قلو، میمون‌های سوماترایی و خرس‌های پاندای چینی را نیز ببینید. بچه‌ها صد در صد این‌جا را خیلی دوست خواهند داشت. با این همه، خیلی خوب نیست اگر تا جاکارتا بروید و باغ بوگور و باغ ارکیده‌ی جاکارتا را نبینید؛ اندونزی به داشتن بیشترین نوع و بزرگ‌ترین ارکیده در جهان معروف است، از طرفی در باغ بوگور بیشتر از پنجاه گونه درخت نخل وجود دارد، با مغازه‌هایی که صنایع دستی تهیه شده از تنه و برگ نخل می‌فروشند.

پارک رویایی آنکول در شمال جاکارتا، مجموعه‌ای از چندین مکان تفریحی است؛ دنیای فانتزی، دنیای آبی با آکواریوم بسیار بزرگش و پارک اقیانوس در کنار هتل و رستوران‌ها و کافه‌های متعدد در آنکول قرار گرفته‌اند. در دنیای آبی می‌توانید سوار قایق‌های موزی شوید، قایق‌های زردرنگی که شبیه به موز هستند.

برای دیدن تاریخ اندونزی، موزه‌ی ملی اندونزی در خیابان جیمردکا با فیل‌های برنزی متعددش جای خوبی است. موزه‌ی ملی، کلکسیون بزرگی از سرامیک‌ها و مجسمه‌های هندو دارد که در کنار ابزارهای جنگی و شمشیرهای جواهرنشان پادشاهان به نمایش درمی‌آیند. محله‌ی قدیمی جاکارتا، باتاویا، منطقه‌ای از خانه‌ها و آثار باستانی این شهر است که خیابان‌هایش سنگ‌فرش هستند. موزه‌ی موسیقی جاکارتا در این محله قرار گرفته که برنامه‌های هفتگی اجرای موسیقی محلی دارد. پیاده‌روی در خیابان‌های باتاویا و خوردن غذا یا نوشیدنی در یکی از کافه‌های قدیمی این‌جا لذت خوبی به سفرتان می‌بخشد. در هیچ جای جاکارتا نگران غذا نباشید؛ در همه‌ی خیابان‌های اصلی، تعداد زیادی رستوران و اغذیه‌فروشی‌های بین‌المللی و محلی به چشم می‌خورد. به غیر از برندهای غربی مثل مک دونالد و پیتزا هات و استارباکس، رستوران‌های ایتالیایی، مکزیکی، فرانسوی و حتی عربی زیادی هم در شهر وجود دارد. غذای محلی جاکارتایی‌ها پر از ادویه و چاشنی است و عموماً در کنار برنج یا نودل سرو می‌شود.

جاکارتا معدن تفریحات دریایی هم هست. سواحل عمومی در شمال شهر هستند و تورهای قایق‌سواری، اسکی روی آب، غواصی، گردش با کشتی و کایت‌سواری در ساحل‌ها برپاست. هیجان بازی‌های آبی در سایه‌ی نخل‌های بلند و باریک در جاکارتا طرفدار زیاد دارد. اگر در یکی از هتل‌های کناره دریا اقامت داشته باشید، می‌توانید از ساحل اختصاصی هتل استفاده کنید و غذا و نوشیدنی هم در ساحل برایتان سرو خواهد شد. هر کاری در جاکارتا بستگی به سلیقه‌ی شخصی‌تان دارد؛ می‌توانید یک سفر ماجراجویانه و هیجانی را انتخاب کنید یا آرامش طبیعت را.

اگر در ماه ژوئن به جاکارتا سفر کردید، هفته‌ی مد اسلامی را از دست ندهید. طراحان معروفی از سرتاسر دنیا در این فستیوال مد شرکت می‌کنند و جشنواره، تاثیر زیادی روی صنعت پوشاک در جهان دارد.

منبع: www.zoraq.com

بالی

پنجشنبه ۲۵ فروردین ۱۳۹۰

بالی، جزیره‌ی افسانه‌ای اندونزی، بهشت کوچک گردشگران به شمار می‌آید.

باران‌های سیل‌آسای زمستان‌ها را که نادیده بگیریم، هر وقتی در سال برای سفر به بالی مناسب است. آب‌ و هوای گرمسیری این جزیره با روزهای آفتابی و شب‌های خنک، بالی را شهر چهارفصل توریست‌ها کرده؛ با این‌حال از ژوئن تا سپتامبر، با کم‌شدن رطوبت هوا، تعداد مسافران هم بیشتر می‌شود.

جزیره‌ی بالی با این‌که مساحت چندانی ندارد، از چند تا شهر کوچک و به‌هم چسبیده تشکیل شده که بزرگ‌ترین و مهم‌ترین‌ آن‌ها دنپاسار در جنوب جزیره است. دنپاسار یک فرودگاه بین‌المللی به نام Ngurah Rai دارد که بیشتر توریست‌ها از طریق همین فرودگاه به این شهر می‌رسند. دریافت ویزای اندونزی برای مسافران ایرانی، بعد از رسیدن به مقصد انجام می‌گیرد؛ به این‌ صورت که بعد از ورود به سالن ترانزیت فرودگاه، باید با در دست داشتن اصل گذرنامه و هزینه‌ی ویزا، به باجه‌های صدور روادید مراجعه کنند و مامور دولتی اندونزی بعد از کنترل مدارک، مهر ویزای توریستی یک ماهه را در گذرنامه‌ی مسافر خواهد زد.

فرودگاه دنپاسار در ١٣ کیلومتری شهر واقع شده و رفت و آمد به آن‌جا، از طریق تاکسی‌های اختصاصی و تاکسی‌های ون (که در اندونزی Bemo نامیده می‌شوند) و اتوبوس امکان‌پذیر است. اتوبوس‌ها ارزان‌ترین راه‌اند و هر نیم ساعت یک بار به طرف مرکز شهر حرکت می‌کنند، ولی مزیت تاکسی‌ها این است که شما را جلوی در هتل می‌برند و دیگر نیازی به پیداکردن آدرس از ایستگاه اتوبوس تا هتل نیست.

دنپاسار با این‌که مرکز بالی به شمار می‌آید ولی مقصد اصلی گردشگران نیست. نام این شهر به معنی در کنار بازار است و از اسمش پیداست که بزرگ‌ترین و پر رونق‌ترین بازار بالی را دارد. به خاطر مناسب‌بودن قیمت‌ها، طرفداران بازارهای بالی زیاد هستند. همه‌جور جنسی هم توی این بازارها پیدا می‌شود؛ از کفش و لباس‌های مارک‌دار گرفته تا خنزرپنزرها و بدلیجات سنگی و چوبی. خیلی از زیورآلات، سرامیک‌ها، مجسمه‌ها و پارچه‌های رنگارنگی که توی بازارها می‌بینید، صنایع دستی بالی هستند و فرهنگ هندو را که عاشق رنگ است، به خوبی نشان می‌دهند. هر جای بازار که بوی قهوه یا ادویه می‌آمد، قدم‌ها را آهسته‌تر کنید. بالی منبع ادویه‌جات و قهوه‌های مختلف با قیمت ارزان است.

موزه‌ی نگری پروپنسی در دنپاسار، از دیگر جذابیت‌های این شهر است؛ موزه‌ای با ساختمانی تقریباً صد ساله و مجموعه‌ی متنوعی از عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی، ماسک‌ها و لباس‌های آئینی فستیوال‌های اندونزیایی.

اوبود، شهر دیگر بالی است که در شمال دنپاسار قرار گرفته و مرکز فرهنگی و هنری این جزیره محسوب می‌شود. کاخ‌های اوبود و پوری‌سارن‌اگونگ هم در همین شهر قرار گرفته‌اند و حتی امروز هم محل زندگی خاندان سلطنتی هستند، بدون این‌که شکل سنتی خود را از دست بدهند یا زرق و برقی اضافه کرده باشند. معبد پورا ماراجان آگونگ هم که معبد اختصاصی خاندان سلطنتی است، در شمال اوبود واقع شده.

یکی از جاذبه‌های مهم اوبود که از نظر مطالعات ژنتیکی نیز دارای طرفدارهای مخصوص به خودش است، جنگل میمون مقدس است؛ میمون مقدس یا همان واندالا ویستا وانارا وانا، سه معبد مقدس دارد و گونه‌ای از میمون‌های نادر بالیایی در آن زندگی می‌کنند.

آب و هوای گرم بالی و سواحل متعددش، امکان هر گونه تفریحات آبی را فراهم می‌کند؛ اسکی روی آب، غواصی، شنا و قایق‌سواری از این دسته هستند. اگر در یکی از هتل‌های ساحلی اقامت داشته باشید، می‌توانید از امکانات ساحل اختصاصی هتل خودتان استفاده کنید؛ مثلاً سانور یکی از مناطق ساحلی بالی است که هتل‌های لوکس و گران‌قیمتی هم دارد. در غیر این‌‌صورت می‌توانید به یکی از سواحل بوکیت، در جنوب دنپاسار، یا ساحل جیمبارا بروید. در شمال و شرق و غرب بالی هم سواحل دیگری وجود دارد ولی این دو تا توریستی‌ترین‌ها هستند.

برای رفت و آمد به شهرهای مختلف جزیره یا داخل خود شهرها، به غیر از تاکسی و اتوبوس و بِموها، می‌توانید موتور یا ماشین اجاره کنید. اجاره‌ی موتورها یک روزه است و قیمت‌های مختلفی دارد ولی حتماً باید گواهینامه‌ی بین‌المللی داشته باشید تا بتوانید یکی از این‌ها را برانید. نگران خستگی و فعالیت زیاد هم نباشید، یکی از بهترین مراکز اسپا و ماساژ دنیا در اوبود وجود دارد که انواع ماساژ با روغن‌ها و گیاهان مختلف را ارائه می‌دهد.

غذاهای اندونزی، پر از ادویه و طعم‌دهنده‌های جورواجور هستند؛ اگر نسبت به حلال‌بودن غذاهای رستورانی مطمئن نیستید، از پیشخدمت بخواهید که غذاهای حلال را داخل منو به شما نشان دهد. غذای سنتی بالی، برنج یا نودل سرخ شده همراه با میگو، ماهی و سبزیجات است که با سرکه یا لیمو سرو می‌شود؛ یک‌جور مرغ کباب‌شده هم در بالی درست می‌کنند که مزه‌ی تند خوبی دارد؛ مرغ را با چوب‌های درخت لیمو به سیخ می‌کشند و در سس مخصوصی می‌غلتانند و روی آتش قرار می‌دهند؛ شاید تنها غذای دنیا باشد که سیخ آن هم خوردنی است!

اگر وقت بیشتری در بالی داشتید، این‌ها را هم فراموش نکنید:
- شالیزارهای چند طبقه‌ی اوبود: تپه‌های شالی‌کاری‌شده‌ی پلکانی که چشم‌انداز خیلی زیبایی دارند. در اطراف این شالیزارها، رستوران‌های زیادی وجود دارد که غذاهای برنجی می‌پزند یا فروشگاه‌هایی که صنایع‌دستی حصیری می‌فروشند.
- پارک آبی واتربوم: شاید بزرگترها با وجود این همه ساحل و دریا در اطراف جزیره، علاقه‌ای به وقت‌گذرانی در پارک‌ آبی نداشته باشند، ولی مطمئناً بچه‌ها از بازی‌کردن در این پارک با سرسره‌ها و اسباب‌بازی‌های متعددش لذت خواهند برد. پارک تا هشت شب باز است و بسته به این‌که در چه فصلی باشیم، هزینه‌ی ورودی آن متفاوت خواهد بود.

منبع: www.zoraq.com

اطلاعات رُم

چهارشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۸۹

رم پایتخت ایتالیا و مرکز استان لاتسیو است؛ رود تیبر از میان آن می‌گذرد و خود شهر، بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهر ایتالیاست.
رم را برای قرن‌ها شهر جاویدان می‌نامیده‌اند، زیرا یکی از بزرگ‌ترین شهرهای تمدن غرب و پایتخت امپراطوری روم به شمار می‌رفت.
تاریخ رم، بیش از ۲۵۰۰ سال را در بر می‌گیرد. از سده‌ی دوم میلادی، شهر جایگاه پاپ هم بوده و از اواخر دوره‌ی بیزانس تا سال ۱۸۷۰ هم مرکز سرزمین‌های پاپی به شمار می‌رفته است. در سال ۱۸۷۱، رم پایتخت پادشاهی ایتالیا اعلام شد و از سال ۱۹۴۶، پایتخت جمهوری ایتالیا است. 

منبع: www.zoraq.com

ادامه مطلب …

اطلاعات سفر به ایتالیا

چهارشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۸۹

نام کشور:  ایتالیا 
موقعیت کشور:  جنوب اروپای مرکزی 
موقعیت جغرافیایی:  شبه جزیره 
همسایگان:  فرانسه، سویس، اتریش و اسلوونی 
جمعیت:  ۶٠٫۴١٨٫٧١
دین:  کاتولیک 
مساحت:  ٣٠١٫٣٣٨ کیلومتر مربع
فاصله از ایران:  ۳۴۱۵ کیلومتر 
واحد پول:  یورو
آب و هوا:  مدیترانه‌ای 
پیش شماره:  ٣٩ 
زمان محلی:  دو ساعت و نیم عقب‌تر از ایران 
ولتاژ برق:  ۲۳۰ ولت
قرارداد Roaming با ایرانسل دارد:  http://www.irancell.ir/Layer3/?id=409
قرارداد Roaming با همراه اول دارد:  http://www.mci.ir/web/guest/252

منبع: www.zoraq.com

ادامه مطلب …