سفرنامه‌های دیگر هنگامه جشن ملكوتيان توسط آرش نورآقائی در دوشنبه, سپتامبر 8, 2008 اين همه بالا، نزديك خدا، دايره‌وار نشسته‌اند و تن و سر مي‌جنبانند و دست افشاني مي‌كنند و نغمه سر مي‌دهند و مي‌نوازند و شايد كه تو را مي‌خوانند…كه خوانده‌اند. كه اين‌جا ملكوت است. اما رسيدن به آن!…دشوار است…اما نه!…دشوار نيست…