در اين ميدان نبرد ذهن، همه‌ي خاكريزها پر شده از اجساد افكار جوان ناكام…

امروز يكي از اين آدم‌هايي كه ما نام ديوانه بر رويشان مي‌گذاريم را ديدم. در پياده‌رو با خودش مي‌رقصيد و شادي مي‌كرد. ناگهان دست‌هايش از حركت ايستاد و بهت‌زده نگاه كرد. نگاهش را دنبال كردم و فهميدم كه از ترس موتورسوار نيروي انتظامي شوك‌زده شده. موتورسوار در خيابان به راه خود مي‌رفت. اما مرد ديگر نمي‌رقصيد. هميشه به ما گفته‌اند كه …

در حال تمام كردن متني با عنوان “نسل بعدي گردشگران چه كساني خواهند بود؟” هستم. در اين نوشتار، از رويكردي كه به نظر بنده لاجرم در گردشگري اتفاق خواهد افتاد سخن گفته‌ام. بخش‌هاي مختلفي از اين نوشتار را قبلا با عناوين مختلف در اين سايت گذاشته‌ام و اكنون فقط مشغول تدوين هستم. همه‌ي سخن اين نوشتار …

وقتي خداي بزرگ ناپديد شد، اديان بزرگ ظاهر شدند…

  وقتي سوار كشتي «كروز» مي‌شوي و بر روي رود «خوان‌پو» چشمان خود را به طيف‌هاي گسترده نورهايي مي‌سپاري كه از پنجره‌ي شانگهاي پيداست… بدون شرح

آدم خوب كسي است كه به كساني كه مي‌خواهند خر باشند، خيلي زُل نزند.

با تو مي‌گويم… زماني‌كه متابوليسم نگاه كسي را بگيري… او به اندازه‌ي يك قديس از انسانيت دور مي‌شود…