قبر

از زبان يك قبر:

افتاده جسمي، جسدي در من.

رها كرده‌اند، رفته‌اند، تا بپوسد با من.

و اما…بسياري از دوستان به بنده ايراد مي‌گيرند كه چرا چندين سال است بر روي قبرها تحقيق مي‌كنم و از آن‌ها عكس مي‌گيرم و از اين قبيل…
اكنون جواب من اين است:
علاوه بر تمام استدلال‌هاي اسطوره شناسي و نماد شناسي كه در اين مورد دارم،
احتمالا من در وجودم يك قبر دروني دارم كه از روزهاي خوش گم‌شده، آرزوهاي بر باد رفته، دوست از دست رفته و عشق به نتيجه نرسيده، حكايت مي‌كند.
شايد دنيايي را مي‌كاوم كه زندگي در آن دفن شده است. شايد از روزمرگي مي‌گريزم و جواب سوال‌هايم را با نگاه كردن بر خطوط و نوشته‌ها و نمادهاي مقبره‌ي مردگاني كه رازها و ناگفته‌هاي بسياري را از اين نفس به آن قفس برده‌اند، طلب مي‌كنم.
جمعيت مقبره‌ها هر روز زيادتر مي‌شود، اين براي من يك مساله‌ي مهم روز است.