گاو

يكي از ايده‌هاي تحقيق كه به ذهنم مي‌رسد، مطالعه در مورد «نقش گاو در ايران باستان» است. دلايل و نشانه‌هاي بسياري براي انجام اين تحقيق وجود دارد. به اندكي از آن توجه كنيد:

شناخت واژه‌ي «گاو» خودش موضوع جالبي است.
گاو (نماد چهار پار) به همراه كيومرث (نماد انسان) از اولين آفريدگان اهورامزدا است. از مرگ گاو گياهان و غلات به وجود مي‌آيند. 
گاو در اساطير ايران هم داراي نام است (گاو «يكتا داد» و گاو «سرسوگ») و هم نقش بسياري را مي‌پذيرد. براي مثال گاو «سرسوگ»، آدميان از نژادهاي مختلف را بر پشت خود از «خونيرس» به سرزمين‌هاي ديگر جابه جا (حمل) مي‌كند.
گاو با آتش‌هاي سه گانه مقدس در ارتباط است.
ادرار گاو درمان‌كننده است.
نقش گاو در باورهاي مهري كاملا مشخص است.
يكي از چهار حيوان مقدس (گاو، عقاب، شير، انسان) است كه در نقش ابوالهول‌ها ديده مي‌شود.
با مرز و مرزبندي در ارتباط است.
و…
به نظرم با مطالعه‌ي موردي بر روي گاو و اشاره به چهارپا و زندگي شباني و خوردن گوشت و … يك تحقيق جالب صورت مي‌گيرد كه بخشي از رفتار شناسي و جامعه شناسي باستاني و حتي امروزي ايرانيان را مشخص مي‌كند.