خيلی كوتاه، كمی ادبی چه زود…چه زود…چه زود… توسط آرش نورآقائی در چهارشنبه, ژانویه 14, 2009 چه زود انكار مي‌كنيم، اثر گل و لاي ته كفشمان را بر سنگ سفيد كف ساختماني كه از بارش تند باران به آن پناه مي‌بريم. نوشتهی قبلی نوشتهی بعدی نوشته‌های مرتبط خيلی كوتاه، كمی ادبی داد و ستد خيلی كوتاه، كمی ادبی بیجا خيلی كوتاه، كمی ادبی وطن
مریم 14 ژانویه 2009 در 6:28 ب.ظ فقط دیگران زیر بارش تند باران قرار می گیرند و اثر گل و لای ته کفش آنها فقط بر سنگ سفید ساختمان ما باقی می ماند! ما که کفش نداریم و اگر هم داریم گل و لای به آن نمی چسبد هیچ وقت!
مهدی فتوحی 14 ژانویه 2009 در 8:38 ب.ظ سلام. یک متن نوشته ام برای جلسات سه شنبه ها. اگر دیدی به درد می خورد، ببر آنجا عوض من بخوان.
افروز 17 ژانویه 2009 در 3:05 ق.ظ سلام دمت گرم داشی واقعا دمت گرم سایت خیلی خوبی داری هم خیلی کمکم کرد هم خیلی دوست داشتنی بود مرسی مرسی بوس بوس
سیما سلمان‌زاده 20 اکتبر 2018 در 2:17 ب.ظ و باز هم تا از هجوم بارش به ستوه نیاییم اعتراف نخواهیم کرد… ………………………………………………………………………………………………………… جواب: سلام.
دیدگاه‌ها
فقط دیگران زیر بارش تند باران قرار می گیرند و اثر گل و لای ته کفش آنها فقط بر سنگ سفید ساختمان ما باقی می ماند!
ما که کفش نداریم و اگر هم داریم گل و لای به آن نمی چسبد هیچ وقت!
سلام. یک متن نوشته ام برای جلسات سه شنبه ها. اگر دیدی به درد می خورد، ببر آنجا عوض من بخوان.
salam bar arashe 2charkhe savare iran garde weblognevis
سلام
دمت گرم داشی واقعا دمت گرم سایت خیلی خوبی داری هم خیلی کمکم کرد هم خیلی دوست داشتنی بود
مرسی مرسی بوس بوس
خودمونيما ترشي نخوري يه جيزي ميشي!
و باز هم تا از هجوم بارش به ستوه نیاییم اعتراف نخواهیم کرد…
…………………………………………………………………………………………………………
جواب: سلام.