ديروز بعد از اينكه در شهر قدم زدم، خسته شدم و به دنبال جايي ميگشتم تا چند دقيقه بنشينم. بالاخره روي پلههاي سينما Regal (درنزديكي هتل تاج محل) در چند متري سگي كه او هم روي پلههاي سينما لم داده بود، نشستم. تنها بعد از 10 ثانيه مامور سينما جلو آمد و از من خواست كه از جايم بلند شوم ولي چيزي به سگ نگفت. از جايم بلند شدم و چرايي اين موضوع را از مامور سوال كردم. تنها لبخندي زد و من هم رفتم.
چند روز پيش در يكي از ايالتهاي هند، يكي از اهالي يك خانوادهي سطح پايين (همانهايي كه نجس ميپندارندشان) به سگ يك خانوادهي بلندمرتبه غذا ميدهد. همين موضوع باعث ميشود كه آن خانوادهي بلندمرتبه سگشان را از خانه برانند. هند اينطوري است. هنوز خانوادههاي قدرتمند حكومت ميكنند (بعدا در رابطه با طبقات اجتماعي هند مينويسم).
هنديها وقتي به هم ميرسند يا از هم خداحافظي ميكنند عبارت namaskar نَمَشكر يا namastay را به كار ميبرند. كف دستان را به هم ميچسبانند و آن را جلوي صورت ميآورند، دستها در اين حالت كمي به جلو متمايل است. وقتي پسوند «جي» ji را بعد از نام يك فرد به كار ميبريم علامت احترام است. مثلا در رستوران ميتوانيم گارسون را اينطوري صدا كنيم: ha ji جوانترها وقتي جلوي پدربزرگ و مادربزرگشان ميايستند پاهايشان را به هم ميچسبانند. هنديها ممكن است كه در همان لحظهي اول از شما سوالهاي خصوصي دربارهي سن و سال و وضعيت تجرد و تاهل و دستمزد ماهيانهاتان بكنند، اين سوالها براي فضولي نيست فقط راهي براي برقراري ارتباط است. هنديها مثل ما ايرانيها هنگام داخل شدن به خانه يا معبد، كفشهايشان را درميآورند (البته آنهايي كه كفش دارند).
وقتي وارد معابد هندوها، صومعهي بوداييها، مسجد مسلمانان، زيارتگاههاي جينها و «گوردوارا»ي gurdwara سيكها ميشويم بايد لباسمان متناسب باشد و خيلي عريان نباشيم. در زيارتگاههاي جينها نبايد چرم (حتي كيف چرمي) به همراه داشته باشيم. در برخي از معابد جنوب هند، مردان بايد پيراهنشان را از تنشان دربياورند و يك نوع پوشش به نام dhoti بپوشند. در معابد هندو نبايد به ديوار تكيه داد.
چانهزدن در هنگام خريد يك نوع سبك زندگي در هند محسوب ميشود. البته در فروشگاهي بزرگ و معتبر قيمتها ثابت است. هنديها با دست غذا ميخورند و خوردن با دست چپ از نزاكت به دور است. نوشيدن الكل در مكانهاي عمومي مرسوم نيست و تنها بعضي از رستورانها اجازه دارند كه مشروب سٍرو كنند.
دیدگاهها
نمسته از اینکه نظر دادید سپاسگزارم ولی دلیلی که هند را بیشتر دوست دارم اینکه احساس میکنم زندگی در آنجا بیشتر جریان دارد اداب ورسومشان یا جشنها ومراسم آنها که تمام نشدنی است حمل بر خود ستایی نباشد ولی من جاهای زیادی رفتم کشورهای مختلف اما دیدگاه من هندوستان را زنده وپر از نشاط میداند آن فقیر هم در زمان شادی شاد است وزانوی غم به بغل ندارد این را در راحتی ولمیدن سگها یشان هم میتوانی ببینی ولی بیشتر عنصر رنگ است که دیده ها را بازتر میکند مثلا جشن هولی یا همان ساری های خوش رنگ به هر حال باز هم سفر خوب وخوشی را برایتان آرزو دارم .
……………………………………………………………………….
جواب: سلام و سپاس.
سلام
خیلی عالیه اینهمه اطلاعات. عالی و ارزشمند. فقط الان کدوم شهر هند هستید؟ کشمیر؟
………………………………………………………………..
جواب: سلام. بمبئي. كلا 40 روز هند هستم. 30 روزش را در بمبئي خواهم بود.
درود به تو مرد
خيلي حال كردم با اين نوشته هايي كه از هند داري
عكس جديد روي وب هم عالي پيرمرد!
شاد و پيروز باشي
………………………………………………………………………….
جواب: سلام پسر. سپاس از لطفت.
به گوا هم سر بزنيد من يه دوست خوب اونجا دارم كه يه مهمانپذير خانوادگي دارن (يه خانواده هندي پرتقالي هستند) اونها در مركز استان گوا هستند كه بهش ميگن panaji اگه از بمبئي با قطار بري گوا بايد وقتي به ايستگاهي رسيدي كه به panaji نزديكه اونجا پياده بشي و به مسئول تاكسي ها بگي ميخوام برم affonso guest house مي تونه يه تاكسي در اختيارت قرار بده و بفرستت اونجا
اگه رسيدي بگو من رو دوست ايرانيتون فرستاده مطمئنم كه خيلي تحويلت ميگيرن
راستي اگه تونستي يه سر هم برو واراناسي، پشيمون نميشي اما با اين وقت كمي كه داري فكر نكنم بتوني بري. ان شاءالله سفر بعديت به هند
………………………………………………………………….
جواب: سلام. همهي اين ها ميشه براي سفر بعدي. سپاس.
بنظرتون اگر مسافری به کشور غریب بره و ریزه کاری های اصول ، اون کشور رو ندونه ، مثل همین تکیه دادن به دیوار معبد، باید بهشون سخت گرفت؟ یا تذکر داد؟
چون اغلب ما قبل از سفر قوانین اولیه کشور مقصد رو می خونیم که آگاه باشیم ….اما نکات زیادن ….
………………………………………………………………………………………………………..
جواب: سلام. به نظرم هم مسافر باید آگاه باشه و هم میزبان باید با محبت رفتار کنه.