امروز به «ريو دو ژانيرو» آمديم.
حالا در ساحل ريو نشسته‌ام و از اينترنت wireless رايگاني كه در تمام ساحل پر مي‌زند، استفاده مي‌كنم و قهوه اسپرسو برزيلي را مزه مي‌كنم. همين اينترنت در هتلي كه در آن اقامت داريم، روزانه 25 دلار هزينه برمي‌دارد، ولي فقط 50 متر از هتل دور شدم و اينترنت رايگان در اختيار دارم. ظاهرا در همه جاي دنيا، تضادهاي عجيب وجود دارد.
ريو شهر زنده‌اي است، من را به ياد بيروت مي‌اندازد. روبرويم دختران و پسران فوتبال ساحلي بازي مي‌كنند. كنار دستم مردمان بر روي صندلي‌ها و دور ميزها نشسته‌اند و گپ مي‌زنند و مي‌نوشند.
پشت سرم، اتومبيل‌ها در حركتند و ورزشكاران مي‌دوند.
در اين نزديكي نوازندگان دوره گرد مي‌نوازند، هوا خوب است و چشم‌انداز بي‌نظير.
براي ديدن عكس‌هاي بيش‌تر به آدرس زير مراجعه كنيد:
http://picasaweb.google.com/nooraghayee/BRAZIL
دیدگاه‌ها
من تعجب میکنم ازتون شما کویر با دو خانموم میروید ولی برزیل تنها. با دو خانوم کنار ساحل دریای برزیل حالش بیشتره یا کویر ایران؟؟
شاید کسخل باشید.