اِل گِرِکو خوب است، کاراواجیو کم نطیر است، اما اینها همه تا وقتی دوام دارند که در سالن های موزه Gelleria Nazionale d’Arte Antica واقع در خیابان چهار فواره قدم می زنم. البته گاهی هم می نشینم و حتی دقایقی را در یکی از سالن های طویل و آرام، روی یک کاناپه دراز می کشم و به سقف خیره می شوم. اما بعد به این می اندیشم که “آن از دست رفته” همه جا حضور دارد و این است که همیشه از نبودنش عجز احساس فرا می گیردم.
باید خو کنم، پس در کوچه پس کوچه ها با فکر این که حضور در هر شهری آدابی دارد خودم را گُم می کنم.
در همین شهر رُم بود که کاراواجیو نقاشی می کرد و بزهکاری هم. در میدان ناوونا بود که به رقیبش از پشت خنجر زد. او همانی است که سر بریده ی خود را به جای سر جالوت در دستان داوود، نقاشی کرد و از طرفی جسد یک فاحشه را به جای تن مریمِ خوابیده، به تصویر کشید.
هنوز به آداب حضور در شهر می اندیشم، اما با آداب فراموشی درد همیشگی “آن از دست رفته”، آشنا نمی شوم.
دیدگاهها
سلام.
سفر خوبی داشته باشید.
قوی باش.
………………………………………………………………………………………………………….
جواب: سلام. سپاس.
در شهر رم پايتخت ايتاليا ميداني وجود دارد به نام ميدان فردوسي كه در آن مجسمه اي نيز از فردوسي شاعر حماسه سراي ايراني نصب گرديده؟
در شهر رم پايتخت ايتاليا، ميداني به نام شاعر پرآوزه ايران حكيم ابوالقاسم فردوسي نام گذاري شده است.
ميدان فردوسي در يكي از مناطق سرسبز شهر رم واقع شده است كه هم گردشگاه اهالي اين شهر و هم محل تردد گردشگران خارجي است.
يكي از اهالي رم در حاليكه به نظاره مجسمه شاعر حماسه سراي ايران ايستاده بود گفت : ما افتخار مي كنيم كه در شهرمان، ميداني به نام اين شاعر بزرگ پارسي زبان، نام گذاري شده است.
اين مجسمه كه185 سانتيمتر ارتفاع دارد وا ز مرمر سفيد ساخته شده است ،كار استاد صديقي است كه در
20 ماه مه1958 به رم برده شد و طي مراسمي در يكي از ميدانهاي رم نصب شد .
*اين مجسمه در پارك ويلا بورگزه (Villa borghese) پارك طبيعي بزرگي در شهر رم است كه شامل ساختمانها، موزه ها و از جمله موزه گالريا بورگزه – galleria borghese مي باشد.اين پارك با مساحتي حدود 80 هكتار، بعد از پارك ويلا دوريا پامفيلي (Villa doria pamphili) بزرگترين پارك شهر رم است. دراوايل قرن نوزدهم اين پارك بازسازي شد و سال 1903 هم به پارك عمومي تبدیل شد.
………………………………………………………………………………………………………….
جواب: سلام. اگر گزارشات قبلی بنده را در رابطه با رُم بخوانید متوجه خواهید شد که نه تنها جا و مکان این مجسمه را می دانم بلکه زمان سال تحویل امسال، در کنار این مجسمه سفره هفت سین چیدم و با مسافرانم سال نو را از آنجا آغاز کردیم.
سفر، گم شدن، رفتن، نماندن…بگمان هیچ یک از اینها درمان درد همیشگی “از دست رفته هامون” نیستن فقط مرهمن.
دردهای انسانی هرگز “درمان پذیر” نیستن .
و هر رابطه ی انسانی آدابی داره ….دقیقا مثل فراموشی….مثل آشنایی، مثل دیدار، مثل دوستی، مثل دشمنی….
قلمتون باعث میشه عمیقا به خودم فکر کنم…..درود بر قلم ِ معرکه ی شما.
……………………………………………………………………………………………………
جواب: سلام. از اینکه این سایت رو مطالعه میکنید ازتون سپاسگزارم.