طبق گزارش كميته آمار گردشگران ورودي كشور، در سال 1386، 2171699 نفر وارد كشور شده‌اند كه در حدود 50 درصد آنان از كشور عراق و حدود 9 درصد ديگر از كشورهاي پاكستان و افغانستان هستند. با اين حساب تنها حدود 890000 نفر ديگر از كشورهاي عربستان، بحرين، كويت، امارات، آذربايجان، عمان، سوريه، لبنان، تركمنستان، ارمنستان، قطر، آلمان، هند، چين، انگلستان، فرانسه، ژاپن، ايتاليا، هلند، سوئد، روسيه، دانمارك و … به كشور ما سفر كرده‌اند.
از طرف ديگر، تعداد ايراني‌هايي كه از كشور در سال 1386 خارج شده‌اند برابر با 5146689 نفر بوده است. بنابراين در سال 1386 تعداد خروجي‌هايمان 3/2 برابر ورودي‌هايمان بوده است.
از آمارهاي سال 1386 اين‌طور استنباط مي‌شود كه:
1- تعداد ورودي‌ها به كشورمان از مرز مهران برابر با 358604 نفر و تعداد خروجي برابر با 567102 نفر بوده است. به عبارت ديگر مي‌توان گفت، با اين‌كه بيشترين ورودي به كشورمان از طريق مرز مهران است و از لحاظ خروجي‌هايمان اين مرز در رده‌ي سوم قرار دارد، تعداد خروجي‌هايمان از اين مرز، 5/1 برابر ورودي‌هايمان است.
2- تعداد ورودي‌ها از فرودگاه امام خميني، 223047 نفر و از فرودگاه كيش 197802 نفر بوده است. يعني فرودگاه امام خميني تنها 12/1 برابر فرودگاه كيش، ورودي دارد. اين موضوع نقش منطقه آزاد كيش را بيشتر به ما گوشزد مي‌كند.
3- بيشترين تعداد ورودي‌ها در شهريور ماه و حدود 274 هزار نفر و بيشترين تعداد خروجي‌ها باز هم در شهريور ماه و حدود 694 هزار نفر بوده است. بنابراين در شهريور ماه، خروجي‌هايمان حدود 5/2 برابر ورودي‌هايمان بوده است. اين ارقام نشان مي‌دهد كه حتي در زماني كه بيشترين مسافران به كشور ما مي‌آيند، آمار خروجي‌هايمان حتي از حد متوسط نسبت 3/2 برابر خروجي به ورودي، بيشتر مي‌شود.
4- كمترين تعداد ورودي به ايران در مهر ماه و در حدود 154 هزار نفر و كمترين خروجي از ايران باز هم در مهر ماه و حدود 294 هزار نفر بوده است. متوجه مي‌شويم كه خروجي‌هايمان حدود 9/1 برابر ورودي‌هايمان است.
5- از آمارها استنباط مي‌شود كه در كشور ما، تعداد ورود مسافر در حد فاصل ميان زمان پر مسافر و زمان كم‌مسافر، در حدود 60 درصد اختلاف دارد. اين ميزان در ابعاد جهاني، حدود 40 درصد است.
نتيجه: با توجه به افت حدود 60 درصدي ورود گردشگر به كشور در فاصله‌ي دو ماه متوالي (شهريور و مهر) به نظر مي‌رسد كه كساني كه در حوزه گردشگري (گردشگري ورودي) فعاليت مي‌كنند، از لحاظ شغلي، جايگاه مطمئني ندارند. قابل ذكر است كه گردشگري داخلي هم، با توجه به اتمام فصل تعطيلات و شروع فصل مدرسه، دچار ركود مي‌شود. همچنين اين نگراني براي دفاتر خدمات مسافرتي كه در زمينه تورهاي خروجي فعاليت مي‌كنند ـ با توجه به كم‌شدن سفرها ـ هم صادق است.
آرش نورآقايي
دیدگاه‌ها
……………بله.تا زمانیکه شکل حکومت تغییر نکند وضع گردشگری از این هم بدتر خواهد شد.
بر خلاف بعضی اساتید که معتقدند توریستهایی که به ایران میایند فقط در پی تحقیق و تجربه اند-من میگویم این دست از توریستها بسیار اندکند اکثریت را کسانی تشکیل میدهند که ترجیح میدهند جایی بروند که همه گونه آزادی داشته باشند و از سفرشان لذت ببرند.به همین دلیل این صنعت در ایران هیچوقت آن چیزی نخواهد شد که در دیگر کشورها شاهد آن هستیم.
و البته نه تنها در صنعت گردشگری که متاسفانه در تمام عرصه ها در حال پس رفتیم.چه کسی اهمیت میدهد؟افسوس