ايتاليا:
همان شب اولي كه به رم آمدم، مهدي فتوحي به من گفت كه بوروكراسي اداري در ايتاليا وضع مطلوبي ندارد. حالا بعد از اين چند روز كه در شهر رم و فلورانس بوده‌ام، اين حرف او را بهتر درك مي‌كنم.
مي‌خواهم در كافي‌نت، از لپ‌تاپ خودم استفاده كنم، مي‌گويند امكانش وجود ندارد. مي‌گويم چرا؟ مي‌گويند اين قانون است. (واقعا نمي‌دانم كه اين قانون است يا نه؟)
به موزه مي‌رويم، معلوم نيست به چه علتي در برخي از موزهها عكاسي آزاد است و در بعضي ديگر ممنوع است. من مي‌خواستم از انعكاس نوري كه از پنجره كليسا گذشته و بر زمين كليسا ديده مي‌شود، عكس بگيرم، جلويم را گرفتند. چرايش را نمي‌دانم. فقط گفتند نه! اين موضوع قطعا ربطي به كپي‌رايت ندارد.
معلوم نيست در برخي از موزهها كه عكاسي آزاد است، چرا فيلم‌برداري ممنوع است و چرا در بعضي ديگر آزاد است.
معلوم نيست چرا در رم، 80 درصد وروديه سايت‌ها و موزهها و كليساها تخفيف ندارد و چرا در فلورانس، 80 درصد وروديه‌ها شامل تخفيف مي‌شود.
خلاصه اين‌كه من فعلا از قوانين سر درنياوردم.
موضوع ديگري كه در ايتاليا نظرم را جلب كرد، سركيسه كردن توريست‌ها به روشي جالب توجه است. ايتاليا كشور زيبايي است و هيچ بحثي در اين زمينه ندارم. اما ايتاليايي‌ها با زيركي تمام، آثار معماري، مجسمه‌سازي و نقاشي را چنان در شهرها و موزه‌هاي مختلف پخش كرده‌اند كه مثلا شما مجبور باشيد براي ديدن مجسمه داوود اثر ميكل‌آنژ به يك موزه برويد، براي ديدن سه مجسمه ديگر از ميكل‌آنژ به موزه ديگر برويد، براي طراحي‌هاي معما‌ري‌اش به شهر ديگري برويد و براي ديدار از مقبره‌اش به يك كليساي ديگر. براي همه‌ي اين‌ها بايد پول بپردازيد.
بيش‌تر كليساها وروديه دارند، در حالي كه در كشورهاي ديگر اروپايي معمولا (عرض مي‌كنم معمولا) كليساها وروديه ندارند. گاهي نيز در سايت‌هاي معماري و موزهها بايد چندين وروديه بپردازيد. اين موضوع، كمي دلگيركننده است.
فلورانس:
«فلورانس» مركز استان «توسكاني» است كه به خاطر آثار زيباي مجسمه، نقاشي و معماري دوران رنسانس شهرت بسيار دارد. در اين شهر است كه داوينچي و گاليله و ميكل‌آنژ و ماكياولي و دانته (شاعر و نويسنده) و پتراركا (شاعر) و بوكاچو (نويسنده دكامرون) و اوگوفوسكولو (شاعر) و ماركوني (مخترع راديو) و دوناتلو (نقاش و مجسمه‌ساز) و بوتيچلي (نقاش) و وازاري (نقاش) و برونلسكي (طراح و نقاش) و لورنزو د مديچي (شاعر و هنر دوست) و … خلق شده‌اند و خلق كرده‌اند.
برخي از آثار ديدني شهر فلورانس عبارتند از: ميدان DUOMO و اطراف آن (يكي از بزرگترين و زيباترين كليساهاي دنيا اين‌جاست و به نام Santa Maria del Fiore شهرت دارد.) – گالري UFFIZI بزرگترين مجموعه هنر رنسانس ايتاليا (ساليانه يك و نيم ميليون نفر از اين موزه ديدار مي‌كنند.) – ميدانSIGNORIA – پل قديمي شهر (PONTE VECHIO) كه بر روي رودخانه ARNO زده شده – گالري ACCADEMIA (كه مجسمه داوود ميكل‌آنژ در آن قرار دارد) – كليساي جامع SAN LORENZO و كليساي كوچك و مقبره‌ي خاندان «مديچي» – خانه‌ي «دانته» – موزه BARGELLO – قصر قديمي خانواده «مديچي» (PALAZZO VECCHIO) – كليساي SANTA CROCE (مقبره‌ي ميكل‌آنژ، ماكياولي، گاليله، روسيني (آهنگساز) و … در داخل اين كليساست.) – كليساي SANTA MARIA NOVELLA (نقاشي‌هاي جوتو، وازاري، بوتيچللي و … در اين كليسا ديده مي شوند.) – بازار روز SAN LORENZO – قصر PITTI كه چندين موزه را در خود جاي داده است – ميدان ميكل‌آنژ (در بالاي شهر قرار دارد و از آن بالا منظره‌ي زيبايي از شهر پيداست) و …
دیدگاه‌ها
دقیقا آرش! دقیقا! این کلاهبرداری رو منم درک کردم!!!! تو اسپانیام عین همینیه که میگی. حتی اگه تخفیف دانشجویی هم داشته باشه تو چون چندبار باید ورودی بدی همون میشه، بل بیشتر، حالا از راه و پول بلیت مترو و اینا فاکتور بگیر و البته خستگی پیاده‌روی. آها، بعد مثلا روش تبلیغاتشونم به نظر من گول زننده ست. چون مثلا من تو نمایشگاه توریسم اسپانیا (فیتور) خونده بودم تو کوئنکا خانه‌های معلّق روی کوه وجود داره. بعد چیزی که دیدم خونه‌هایی بود در دل کوه که فقط بالکناش از صخره‌ها بیرون مونده بود که خیلی هم چیز هیجان انگیزی محسوب نمی‌‌شد
…………………………………………………………………………………………………………………………………………
جواب: سلام. یکی از عیب های صنعت توریسم همینه.