خيلی كوتاه، كمی ادبی اما دستانت… توسط آرش نورآقائی در دوشنبه, اسفند 13, 1403 چشمانت، میخوانندم.گیسوانت، میبندندم.اما دستانت، شاه کلید قفلهای جهانند در دستانم. نوشتهی قبلی نوشتهی بعدی نوشتههای مرتبط خيلی كوتاه، كمی ادبی تمام ماجرا خيلی كوتاه، كمی ادبی علائم حیاتم قبل از ختمم به تو ختم میشود خيلی كوتاه، كمی ادبی کنسرت ملی