کرمان

بر سر آن کوه سرخ، نزدیکِ آن ماهانِ ماه، از عهد دقیانوسْ درفش شهدادی‌اش در اهتزاز است.
در کشکول این شازده، هزار باغ و یک قلعه‌ی گنج پیدا می‌شود و چنان است که در چنین عنبرآبادی همه‌ی کیچه‌ها به درب بهشت راه دارند.
همچون پیربابای مسافر، از زیره تا بمِ آن دلِ عالَم، جان را سیر باید کرد به دیدارِ این خانه‌ی خوشرو.
خوب بنگر، که در هر گلزارش، نگاری، و در هر بُرجش، گلناری به کناری است.
می‌دانم که می‌دانی، به حقّ درویش و درویشه‌ی بازار عزیزش، آفت ندارد گل‌بافته‌هایش.
امّا این را هم بدان، سازِ کرمانِ تک‌نوازْ کوک که باشد، مشتاقت می‌شود، محتاجش می‌شوی.
‌پی‌نوشت:
*کوه سرخ: نام یکی از کوه‌های استان کرمان
*اشاره به شهر ماهان
*اشاره به محوطه باستانی دقیانوس در جیرفت
*اشاره به درفش شهداد
*اشاره به باغ شازده
*اشاره به کوه هزار
*اشاره به شهر قلعه گنج
*اشاره به عدد ۱۰۰۱
*اشاره به واژه کوچه در میمند (کیچه)
*اشاره به مقبره پیربابا مسافر
*اشاره به زیره و شهر بم و عبارت زیر تا بم
*اشاره به اقب کرمان؛ دل عالم
*اشاره به شهر سیرجان
*اشاره به عمارت خانه خوشرو
*اشاره به کوه‌های گلزار و نگار
*اشاره به برج گلنار
*اشاره به درویش شاه نعمت‌الله ولی
*اشاره به درویشه، شاعر زن کرمانی
*اشاره به بازاری به اسم بازار عزیز
*اشاره به قالی کرمان
*اشاره به سه تار که بیشتر برای تک‌نوازی است
*اشاره به سیم مشتاق در سه تار
*اشاره به شعر حافظ؛ ما به او محتاج بودیم او به ما مشتاق بود.

دیدگاه‌ها

  1. Masi

    من دو سال دانشجو بودم توی کرمان، تو اون دو سال گرم و قشنگ دیدمش
    امروز اینجا قشنگ و زیبا خوندمش و شناختمش.

    تواناییتون توی نگارش بی نهایته!
    ……………………………………………………………………………………………
    جواب: سلام. بزرگوارید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *