بهران چحل ثالگی

ناگاه!

دوست دارم روز تولدم غیبم بزند. دوست دارم دور باشم. از کیک تولد و جشن تولد هیچ خوشم نیامده و نمی آید. راستش از پیام تبریک هم دل خوشی ندارم. این پیام ها را معادل مویه های بعد از مرگ می دانم. هیچ سودی ندارند، فقط برای فراموشی خوبند. و من اصولا در اینجور مواقع …

نَه

آن چیزی است که کم در موردش می دانم. آن چیزی است که شاید با احساس عدم شفقت توام باشد در فرهنگ ما. آن چیزی است که رها می کند از بیرون و درگیر می کند در درون. آن چیزی است که بعد از این بیشتر برایم ارزش پیدا خواهد کرد.

“بر باد رفته”

احتمالا برای تو هم پیش می آید، تا در زندگی به نقطه ای برسی، که بفهمی زمان اندیشیدن به آرزوهای بزرگ به پایان رسیده. این اما شاید دردناک ترین بخش تراژدی زندگی همه ما نباشد، لحظه در هم شکستن آنجاست که بفهمی نه تنها در جستجوی زمان از دست رفته بودن دردی را دوا نمی …