ایرانی دوستداشتنی
به جرات میتوانم بگویم تاکنون با هیچ بشر ایرانی برخورد نکردهام که رگههایی از توطئهچینی در وجودش نباشد. و حالا این سوال برایم مطرح است: “چگونه میشود آدم ایرانی باشد و توطئهگر نباشد؟”
به جرات میتوانم بگویم تاکنون با هیچ بشر ایرانی برخورد نکردهام که رگههایی از توطئهچینی در وجودش نباشد. و حالا این سوال برایم مطرح است: “چگونه میشود آدم ایرانی باشد و توطئهگر نباشد؟”
یکشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸۸ در ۴:۲۵ ب.ظ
سلامی دیگر
در واقع این “منفعت طلبی ” است که آیرانی جماعت را “توطئه گر” ساخته. پس حرف اول و آخر را درصد توجه به “منافع شخصی و … ” میزنند.
موفق باشید
یکشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸۸ در ۴:۲۷ ب.ظ
کاملن موافقم که در بسیاری از ماها یک توطئه گر با درجات مختلف، نهفته است. فکر می کنم فقط با سلیس و سرراست بودن می توان رها شد. وقتی توطئه می چینیم که یا از سر ضعف درونی و یا از سر فشار بیرونی فرصت سرراست حرف زدن و نظر دادن را از دست می دهیم. درست همین زمان است که به سراغ بدترین راه ممکن می رویم… شاید.
یکشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸۸ در ۴:۳۲ ب.ظ
ومکرو و مکرالله والله خیر الماکرین
یکشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸۸ در ۵:۱۲ ب.ظ
از بچگی به ما یاد میدن که حرفت رو نگو مگر این که تو لفافه باشه، گفتن اگه چیزی رو خوستی بهش اشاره مستقیم نکن، زشته، به چهار تا چیز این ور و اونورش هم اشاره کن، گفتن ظاهر رو حفظ کن، مبادا آدم بده بشی! گفتن…
آدم وقتی نتونه حرفش رو، خواسته اش رو بگه، به هزارتا توطئه و نقشه رو میاره.
فکر می کنید چند نفر آدم پیدا میشن که علیه تربیتشون قیام کنن؟
یکشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸۸ در ۸:۵۸ ب.ظ
خواب دیدم قیامت شده است.
هرقومی را داخل چالهای عظیم انداخته و بر سرهر چاله نگهبانانی گرز به دست گمارده بودند الا چالهی ایرانیان.
خود را به عبید زاکانی رساندم و پرسیدم: «عبید این چه حکایت است که بر ما اعتماد کرده نگهبان نگمارده اند؟»
گفت: «میدانند که به خود چنان مشغول شویم که ندانیم در چاهیم یا چاله.»
خواستم بپرسم: «اگر باشد در میان ما کسی که بداند و عزم بالا رفتن کند…»
نپرسیده گفت: گر کسی از ما، فیلش یاد هندوستان کند خود بهتر ازهر نگهبانی لنگش کشیم و به تهِ چاله باز گردانیم!
- منتسب به عبید زاکانی
یکشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸۸ در ۹:۰۰ ب.ظ
تو که تمام وجودت با تو طئه و دروغ و حیله گری عجین شده بهتره از خودت شروع کنی!
و دست از شعار دادن بر داری.
دوشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۸۸ در ۱۱:۰۴ ق.ظ
باسلام،
نمی توانم بدون تحقیق و بررسی این خصلت را به همه ایرانیها نسبت دهم و عمومیت آن را تایید کنم، اما متاسفانه من هم اخیرا روحیه توطئه گری همکاران را در محیط کارم با اعماق وجودم حس کرده و جراحت این عملکرد را بر روحم لمس نمودم.
خداوند کمک کند همه بشریت به حس وحدت وجود برسیم و همه با هم درجات کمال را طی کنیم.
موفق باشید.
سه شنبه ۲۰ بهمن ۱۳۸۸ در ۱۲:۵۲ ب.ظ
اون توطئه گر ها عربن به نظرم . وگرنه ایرانی ی واقعی ی توطئه گر که من ندیدم اصلن .
پنجشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۸۸ در ۱:۵۹ ب.ظ
خیلی باحال بود
اما داری کم لطفی می کنی استاد
پنجشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۸۸ در ۱۰:۳۲ ب.ظ
به نظر من این یک خصلت انسانیست و اسمش هم هست شکار .
انواع مختلف از حیوانات روشهای مختلف برای شکار دارند.
برای انسان چون شکار آهو و خرگوش دموده شده شکار موقعیت این غریزه انسان رو ارضا می کنه.
زیاد سخت نگیر آقای نور آقایی وقتی میگی همه یعنی من تو و بقیه آدمها پس بدون با شکارچی های ماهری طرفی…..
………………………………………………
جواب: موافقم.