تا چه وقت، ایستاده بر بال، فرو افتادنم را به عقب بیاندازم…

دیشب تا دم صبح در اندیشه بودم. یک ساعت دیگر سفرم را شروع می کنم. و فردا کارم آغاز می شود. می روم تا نشانی رمل های کویر را از سر انگشتانش بپرسم. می روم تا لطافت خنده هایش را با ترازوی آفتاب بسنجم. می روم تا راز فانوس روشن تاقچه را دریابم. می روم …

ساعت ۱۱:۳۰ صبح امروز یک قرار کاری داشتم. ساعت ۱۰ صبح پیامک فرستادم که کمی دیر می‌رسم. ساعت ۱۱:۳۳ دقیقه سر قرار رسیدم. الان که این متن را می‌نویسم، ساعت ۱۱:۵۷ دقیقه است و کسانی که با آن‌ها قرار دارم، و اتفاقا این جلسه به درخواست آنان برپاشده، نیامده‌اند. برای من کمی دیر رسیدن، یعنی …

۱- از آن شبی که به تهران برگشته‌ام تقریبا هر شب در جلسه‌ی مربوط به «بانک گردشگری» -که کمتر از یک ماه دیگر به آگاهی همگان می‌رسد- شرکت کرده‌ام و دیروقت به خانه رسیده‌ام. همین موضوع باعث شد که نتوانم به برخی از موضوعاتی که در ذهنم بود نظم ببخشم و در این سایت بنویسم. حالا …