آیینهای گذر در ایران
پنجشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۸امروز صبح مادرم با نوهاش و خواهرزادهی من که اسمش «ارشیا»ست، تلفنی حرف میزدند. مادرم مثل همیشه با هیجان و خوشحالی خاصی از ارشیا که به زودی هفت ساله میشود سوال میکرد و جواب میشنید و با هم میخندیدند.
ارشیا هم به مادرم و هم به من گفت که وقتی از خواب بیدار شده، متوجه لق شدن دندانش شده. مادرش هم به او فهمانده بود که دارد بزرگ میشود و ارشیا خوشحال بود. کلا این ارشیا موجود جالبی است. از آنجا که ارتباطش با من خیلی خوب است، به بر و بچههای محل خودش گفته که «آرش» صدایش کنند. جالب اینکه اولین کلمهای هم که یاد گرفت (قبل از بابا و مامان)، «دایی» بود.
اما موضوع لق شدن دندان ارشیا من را به دنیای اسطورهها برد و به یاد «آیینهای گذر» افتادم. بد نیست بدانید که برخی از زمانهای گذر عبارتند از: بارداری، زایمان، تولد، دندان درآوردن کودک، راه افتادن کودک، ختنه، بلوغ، ازدواج، مرگ. حتی مدرسه رفتن و سربازی رفتن و از این قبیل هم جزو زمانهای گذر قلمداد میشوند که برای هر کدام چه در ایران و چه در کشورهای دیگر، آیینهایی برگزار میشود.
حالا از این مقدمه استفاده میکنم و کتاب زیر را معرفی میکنم. این کتاب ارزش خواندن دارد و وقت زیادی هم نمیگیرد:
آیینهای گذر در ایران: بررسی تطبیقی آیینهای ایرانی در حوزههای فرهنگی و جغرافیایی، محمد اسدیان، تهران، روشنان، ۱۳۸۴، ۱۸۷ ص، مصور، ۲۳۰۰ ریال