اولین دیدار
پنجشنبه ۲۹ اسفند ۱۳۸۷دوستت دارم برزیل
برای دیدن عکسهای بیشتر به آدرس زیر مراجعه کنید:
دوستت دارم برزیل
برای دیدن عکسهای بیشتر به آدرس زیر مراجعه کنید:
ساعت ۱۲ نیم شب (سه شنبه شب) از خانه راه افتادم و به فرودگاه امام خمینی رفتم. ساعت ۵ صبح چهارشنبه با ۵۰ دقیقه تاخیر و با هواپیمایی «الامارات» به دوبی پرواز کردیم. به وقت ایران، ساعت ۱۰:۲۰ از دوبی به سائوپلو پرواز کردیم که حدود ۱۵ ساعت و ۱۰ دقیقه طول کشید. و الان ساعت حدود ۶ صبح روز پنجشنبه به وقت ایران و ۲۳:۳۰ چهار شنبه به وقت برزیل است، من اکنون در هتل هستم و این متن را مینویسم و بعدش قرار است استراحت کنم. در واقع ۳۰ ساعت است که از خانه بیرون آمدهام و چشم بر هم نگذاشتهام.
هنوز چیزی از برزیل درک نکردهام.
تا بعد…
امروز برای شرکت در برنامه «آیینهای نوروزی» که از رادیو فرهنگ پخش میشد، دعوت شده بودم.
برنامه برگزار شد، اما باز هم برخی مطالب تهوعآور…
مجری، قبل از شروع برنامه به من و بقیه مهمانان تذکر داد که:
۱- نگویید چهارشنبه سوری و به جای آن بگویید چهارشنبه آخر سال.
۲- از سیزده به در و نحسی آن حرفی نزنید.
در خلال برنامه هم، دوباره این بحث پیش آمد و مجری به ما گفت که در رادیو گاهی حتی حق ندارند که نام «فریدون مشیری» را ذکر کنند. وقتی او شعری از فریدون مشیری خواند، از تهیهکننده برای اینکه نام شاعر را بگوید (یکی از مهمانان برنامه اشاره کرد که نام شاعر را بگویند) اجازه گرفت.
مجری به ما گفت که در برنامه شب یلدا، از اینکه نام «آجیل» را نیاورند، به آنها تذکر داده شده است. از دردسری که بابت به زبان آوردن «ولنتاین» توسط یکی از مهمانان در یکی از برنامهها گرفتارش شده بودند هم داد سخن گفت و …
من میاندیشیدم که در برنامه رادیو «فرهنگ» چقدر باید اندیشههایمان را سانسور کنیم. آخر چرا این همه حقیر هستیم. چراااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا؟
پینوشت: ساعت ۴:۱۰ فردا، به سمت دوبی و از آنجا به سائوپولو پرواز خواهم کرد و شاید برای مدتی به خواب خوش بیخیالی گرفتار شوم.
از آنجا که بسیاری از دوستانم اینگونه میاندیشند که بخشی از هزینههای برگزاری جشن راهنمایان، را بنده پرداخت کردهام (که در واقع همین طور هم بود)، این نوشته را مینویسم تا بگویم که اکنون (از همین امروز) این پول به من بازگردانده شده است (معاونت فرهنگی سازمان میراث فرهنگی این هزینه را متقبل شده است). بنابراین بابت برگزاری جشن امسال (و نه سال قبل) از سازمان میراث فرهنگی و یا هر کس دیگری، طلب نداریم.
شاید نوشتن این متن، آن هم در این سایت لزومی نداشت، اما بر خودم واجب دانستم که در این خصوص شفافسازی کنم. در واقع هنگامی که کسی حامی ما نبود، به همه گفتیم و حالا که حامی پیدا شده، واجب است که این موضوع را نیز همه بدانند.
برای هر کشوری که به عنوان مقصد گردشگری مطرح میشود، توصیههایی وجود دارد. بد نیست بدانیم که توصیههای سفر به ایران، از نگاه دفتر کشورهای مشترکالمنافع با انگلستان چیست؟
آیا کسی هست که نام تمامی نانهایی که در سرزمینمان پخت میشود را بداند؟ اینکه چگونه پخت میشوند و در چه زمانی و …
تحقیق خوبی است.
از چندی پیش به نظرم رسید، واژههایی که در معانی باروری، زایش، زیستن و همچنین طبیعت نزدیک به زندگی بشر - که اتفاقا آنها هم باروری و زایش را تداعی میکنند؛ همچون زمین و رود و چشمه - به کار برده میشوند، اغلب با حروف یکسانی آغاز میشوند.
این حروف در زبانهایی که با زبان فارسی ریشه مشترکی دارند، عبارتند از: «گ»، «ج»، «ز». که البته به خاطر تغییریافتگی در زبانها و لهجههای مختلف، «ک» و «خ» و «ژ» و در مواردی حتی حروف دیگر هم به زمره آنها اضافه میشوند.
این مقاله به بررسی همین موضوع میپردازد.
توجه: برای اثبات گفتههایم، مجبور بودم از کلماتی استفاده کنم که گفتن و نوشتن آنها در فرهنگ ما، دور از ادب است، به این خاطر، پیشاپیش عذر خواهی میکنم.
متن زیر بخشی از تحقیقی است که خانم سعادتیان و بنده تحت عنوان «از هفت به هشت» انجام میدهیم. قابل ذکر است که تمامی مطالب زیر توسط ایشان ترجمه شده است.
قرار است در ایام نوروز به عنوان راهنما به برزیل سفر کنم. سفرنامه را وقتی برگردم، مینویسم. از آنجا که اطلاعات در مورد برزیل بسیار کم است، عجالتا توانستم اینها را جمعآوری کنم.
شهرهای مهم برزیل و دیدنیهای آن