7) http://kasrai.com

در این پُست خبری از قال سفرنامه نیست، اما این حال، بخشی از سفرم است.

امشب را،

با پرسه زدن در هوای کسرایی سر می کنم.

بیوگرافی اش را می خوانم.

به عکس هایش نگاه می کنم.

و به صدایش گوش می سپارم.

امروز (وقتی نوشتن این پُست را شروع کردم آخرین دقایق دیشب بود و حالا صبح شده) قرار است به دیدارش بروم.

هرچه باشد روزگاری پیشتر بخشی از خودم را با شعر او شناختم:

در این پیکار،
در این کار،
دلِ خلقی است در مُشتم.
امید مردمی خاموش هم‌پُشتم.
کمانِ کهکشان در دست،
کمان‌داری کمانگیرم.
شهابِ تیزرو تیرم.
ستیغِ سربُلندِ کوه مأوایم.
به‌چشمِ آفتابِ تازه‌رس جایم.
مرا تیر است آتش‌پر.
مرا باد است فرمانبر.
و لیکن چارۀ امروز زور و پهلوانی نیست.
رهایی با تن پولاد و نیروی جوانی نیست.
در این میدان
بر این پیکانِ هستی‌سوزِ سامان‌ساز،
پری از جان بباید تا فرو ننشیند از پرواز.

دیدگاه ها

  1. jalaleddin mashmooli

    با سلام به آقای نورآقایی
    دیشب به طور اتفاقی مهمان یکی از دوستان خوب هنرمند شهرستان قائمشهر بودم که به تازگی کتابی از شما در رابطه با اسطوره خریداری کرده بود. خواستم تبریک جانانه به شما بگم و با مطالعه اجمالی متوجه روانی و شفافیت مطالب آن کتاب شدم.
    پاینده و موفق باشید.
    ……………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. قربان محبت شما. موفق باشید.

  2. Banafsheh

    شعري از سياوش كسرايي

    باور نمی کند دل من مرگ خویش را

    نه ! نه! من این یقین را باور نمی کنم

    تا همدم من است نفس های زندگی

    من با خیال مرگ دمی سر نمی کنم

    آخر چگونه گل خس و خاشاک می شود؟

    آخر چگونه این همه رؤیای نو نهال

    نگشوده پر هنوز

    ننشسته در بهار

    می پژمرد به جان من و خاک می شود؟

    در من چه وعده هاست در من چه هجرهاست

    در من چه دستها به دعا مانده روز و شب

    اینها چه می شود؟

    باور کنم این همه عشاق بیشمار

    آواره از دیار‍- در کوره راه ها – همه خاموش می شوند؟

    باورکنم که عشق نهان می شود به گور؟

    بی آنکه گل عصیانیش سرکشد ز خاک؟

    باور کنم که دخترکان سپید بخت

    بی وصل و نامراد

    برروی بامها و دریچه ها – سیه پوش می شوند؟

    باور کنم که دل روزی نمی تپد؟

    نفرین بر این دروغ – دروغ هراسناک

    پل می کشد به ساحل آینده شهر من

    تا رهروان سرخوشی از ان گذر کنند

    در کاوش میان لبها و دستها و بوسه هاست

    کاین لوح آدمی- بر صفحه ی زمین جاوید می شود

    این گرمی خاموش وار ما سر می زند و خورشید می شود

    بسیار گل که از کف من برده است باد

    اما من غمین گل های یاد کس را پرپر نمی کنم !

    تا دوست داریم

    تا دوست دارمت

    تا اشک ما به گونه ی هم می چکدزمهر

    تا هست در زمانه یکی جان دوستدار
    ……………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. سپاس.

  3. آناهیت

    بسیار خوب .از دل گفتن کجا و از زبان گفتن (قال) کجا ؟
    ……………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. گاهی زبان قاصره.

  4. ققنوس &سیمرغ

    آنان به مرگ وام ندارند
    آنان که زندگی را لاجرعه سر کشیدند
    آنان که ترس را
    تا پشت مرزهای زمان راندند
    آنان به مرگ وام ندارند
    آنان فراز بام تهور
    افراشتند نام
    آنان
    تا آخرین گلوله جنگیدند
    آنان با آخرین گلوله خود مردند
    آری به مرگ وام ندارند
    آنان
    عشاق عصر ما
    پویندگان راه بلا راه بی امید
    مادر ! بگو که در تک این خانه خراب
    گل های آتشین
    در باغ دامن تو چه سان رشد می کنند ؟
    این خواهر و برادر من آیا
    شیر از کدام ماده پلنگی گرفته اند ؟
    پیش از طلوع طالع
    امشب ستارگان به بستر خون خسته خفته اند
    بیدار باش را

    کسرایی
    ……………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. سپاس.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *