تنها صدا نزد ایرانیان نیست و بس!

گفته‌اند:
“تنها صداست که می‌ماند.”
به نطرم این جمله همانند جمله‌ی “هنر نزد ایرانیان است و بس”، قابل نقد است.
اصولا هر جمله قصاری همچنان که از واژه خود “قصار” برمی‌آید دارای قصور و نقص است.
من معانی و تفسیرهای مختلف هر دو جمله ذکر شده را می‌دانم، اما به نقص هر دوی آنها نیز واقفم.
اینها را گفتم تا بگویم: “صدا فریبکار است مخصوصا در ساحت سخن.”
ناگفته پیداست این که من گفتم نیز قصار است و نقص دارد، اما آن را در کنار جمله‌ی “تنها صداست که می‌ماند” قرار می‌دهم تا یادم بماند تا یادت بماند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *