برداشت آزاد از نیما یوشیج

بامداد برخاست،
کوزه را از بالای سرش برداشت و ثلاثه غساله‌اش را نوشید.
آنگاه دست در دسته کوزه به مسیری رفت نامعلوم
چون فراری شده‌ای
رفت بی‌سامان
نَجُست راه همواربه نیمه روز درنگی کرد

و خمسه هاضمه را درکشید.
آهی کشید!
چنان اندیشید که دیریست کس بر او نگران نیست و افتاده است از چشم دگران
بر این منوال گذشت و گذاشت
تا شامگاه،
که سبعه نائمه را سر کشید
و کوزه خالی را کناری نهاد
و بر سر دامن ویرانه وجودش
بی هیچ رویایی به خواب ابدی رفت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *