تردید

تردید وظیفه‌اش این است که ایمان و امیدت را بگیرد و بلاتکلیفت کند و معلق نگه داردت.

تردید شروع افسردگی است.

نه می‌گذاردت که شروع نکنی و نه می‌نهدت که به پایان برسانی.

وسواس می‌آفریند و دلشوره.

تردید آن کلاف سردرگم است که کلافه می‌کند و اندیشه را گم می‌کند و دری نشان نمی‌دهد.

آدم باید به یک چیز، حداقل به یک چیز دلخوش باشد، حتی اگر این دلخوشی، از برای دیگران باشد. تردید همه دلخوشی را به دل‌کُشی تبدیل می‌کند.

و من دچار تردیدم.

 

دیدگاه ها

  1. سیما سلمان زاده

    درود و دست مریزاد!
    “طقییر” چه شد؟!!!
    در وانهادن “تردید”، تردید نکنید…
    “دل” که هیچ، “سر” هم خوش خواهد شد و مست، نه از برای؛ که با دیگران.

    تازه از “هفت دوزخ” به “بهشت موعود” نزدیک شدید☺️
    تازه نوبت “بازآفرینی” هست…
    تازه “سرباز” به “وزیر” تبدیل شده!

    “باید” موفق شد✌
    نه “شاید” 🌱
    ………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. گاهی هیچ یک از اینها به کار نمیاد.

  2. مائده

    در هر راهی که قدم می گذارید اگه عاشقانه باشه دیگه فرصتی برای تردید نیست.
    ………………………………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. شاید،شاید هم نه.

  3. ستاره

    نه میتوانم بمیریم، نه میتوانم زندگی کنیم
    به تنگنای عجیبی افتاده ایم
    ……………………………………………………………………………………………………………………………
    جواب: سلام.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *